Voormalig plaatsvervangend premier Angela Rayner heeft zich gemengd in het immigratiedebat en veroordeelt voorstellen die buitenlandse zorgmedewerkers zouden dwingen tot wel 10 à 15 jaar te wachten voordat ze recht hebben op een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. In een interview met de BBC op 12 juni noemde Rayner het “on-Brits” om achteraf regels op te leggen aan mensen “die hier al een leven hebben opgebouwd” en waarschuwde ze dat het plan de chronische personeelstekorten in de ouderenzorg alleen maar zal verergeren.
Rayners uitspraak komt terwijl de door Labour geleide regering werkt aan secundaire wetgeving om de minimale verblijfsperiode voor de meeste Skilled Worker-migranten te verdubbelen van vijf naar tien jaar, met een optionele route van 15 jaar voor degenen die onder de algemene inkomensdrempel vallen. Ministers stellen dat deze wijziging de netto immigratie zal helpen verminderen en ervoor zorgt dat het recht op verblijf “verdiend” wordt, maar de zorgsector – met 131.000 openstaande vacatures – is sterk afhankelijk van internationale aanwas. In het jaar tot maart 2024 werden meer dan 58.000 visa voor gezondheids- en zorgmedewerkers uitgegeven.
![Angela Rayner noemt de lange wachttijd voor migranten in de zorg “on-Brits”]()
Vakbondsleiders en zorginstellingen vrezen dat de langere weg naar permanente verblijfsstatus potentiële kandidaten zal afschrikken en het risico op uitbuiting zal vergroten, omdat visa de eerste vier jaar aan één werkgever gebonden blijven. Rayner pleitte voor een sectorbreed sponsormodel waarmee werknemers van baan kunnen wisselen zonder hun verblijfsstatus te verliezen.
Hoewel de regering benadrukt dat er nog geen definitieve beslissingen zijn genomen, bevestigen ambtenaren dat er deze zomer richtlijnen voor sponsors worden opgesteld. Bedrijven moeten zich daarom voorbereiden op veranderingen in de controles op het recht om te werken, personeelsbehoud en verhuisbudgetten.
Voor managers van wereldwijde mobiliteit is deze politieke discussie een herinnering dat het Britse immigratiebeleid steeds minder voorspelbaar wordt. Bedrijven die afhankelijk zijn van de zorgmedewerkersroute doen er goed aan rekening te houden met een mogelijke verblijfsperiode van tien jaar en extra retentie-incentives te overwegen om concurrerend te blijven.
Rayners uitspraak komt terwijl de door Labour geleide regering werkt aan secundaire wetgeving om de minimale verblijfsperiode voor de meeste Skilled Worker-migranten te verdubbelen van vijf naar tien jaar, met een optionele route van 15 jaar voor degenen die onder de algemene inkomensdrempel vallen. Ministers stellen dat deze wijziging de netto immigratie zal helpen verminderen en ervoor zorgt dat het recht op verblijf “verdiend” wordt, maar de zorgsector – met 131.000 openstaande vacatures – is sterk afhankelijk van internationale aanwas. In het jaar tot maart 2024 werden meer dan 58.000 visa voor gezondheids- en zorgmedewerkers uitgegeven.
Vakbondsleiders en zorginstellingen vrezen dat de langere weg naar permanente verblijfsstatus potentiële kandidaten zal afschrikken en het risico op uitbuiting zal vergroten, omdat visa de eerste vier jaar aan één werkgever gebonden blijven. Rayner pleitte voor een sectorbreed sponsormodel waarmee werknemers van baan kunnen wisselen zonder hun verblijfsstatus te verliezen.
Hoewel de regering benadrukt dat er nog geen definitieve beslissingen zijn genomen, bevestigen ambtenaren dat er deze zomer richtlijnen voor sponsors worden opgesteld. Bedrijven moeten zich daarom voorbereiden op veranderingen in de controles op het recht om te werken, personeelsbehoud en verhuisbudgetten.
Voor managers van wereldwijde mobiliteit is deze politieke discussie een herinnering dat het Britse immigratiebeleid steeds minder voorspelbaar wordt. Bedrijven die afhankelijk zijn van de zorgmedewerkersroute doen er goed aan rekening te houden met een mogelijke verblijfsperiode van tien jaar en extra retentie-incentives te overwegen om concurrerend te blijven.
Bron: Care Home Professional
