Angela Rayner veroordeelt plan om wachttijd voor migranten in de zorg te verlengen

Het voorstel van de regering om de kwalificatieperiode voor onbepaalde verblijfsvergunning (ILR) voor buitenlandse zorgmedewerkers te verlengen van vijf naar vijftien jaar, krijgt scherpe kritiek vanuit de hele politieke arena. Voormalig vicepremier Angela Rayner noemde het idee op 12 juni 2026 in een interview met de BBC “on-Brits” en waarschuwde dat het de personeelstekorten in de al zwaar belaste zorgsector verder zal verergeren.

Volgens het voorgestelde beleid – dat recent werd besproken in een document van het Ministerie van Binnenlandse Zaken over immigratie na de Brexit – zouden de 102.000 zorgmedewerkers die vorig jaar met een Health & Care Worker-visum zijn binnengekomen, het grootste deel van hun werkzame leven een tijdelijke status behouden voordat ze zich kunnen vestigen. Werkgevers geven aan dat dit de werving aanzienlijk bemoeilijkt, juist nu het aantal vacatures richting 150.000 gaat.



Rayner benadrukte dat de meeste zorgverleners ruim onder de salarisdrempel van £29.000 voor de Skilled Worker-route verdienen en daarom afhankelijk zijn van langdurige zekerheid om de overstap haalbaar te maken. Brancheorganisaties zoals Care England en het National Care Forum stellen dat een traject van vijftien jaar naar vestiging werknemers zal doen uitwijken naar concurrerende markten zoals Canada en Australië, waar verblijf binnen vier tot vijf jaar mogelijk is. Ze waarschuwen ook dat het langer binden van personeel aan werkgevers het risico op uitbuiting vergroot en het door de regering beoogde professionaliseringsproces van de zorg ondermijnt.

Vanuit een internationaal mobiliteitsperspectief kan dit beleid de aantrekkelijkheid van het Verenigd Koninkrijk als bestemming voor cruciaal zorgpersoneel schaden. Multinationale organisaties die zorginstellingen in het VK runnen, zijn sterk afhankelijk van werving uit derde landen en dringen er bij ministers op aan om de vestigingsregels af te stemmen op de normen van de International Recruitment Organisation (IRO), zoals die elders binnen de OESO worden gehanteerd.

Als het voorstel doorgaat, zullen bedrijven rekening moeten houden met hogere personeelsverloop, stijgende kosten voor visumsponsoring en een hernieuwde focus op behoudsmaatregelen zoals huisvestingsondersteuning en versnelde loopbaantrajecten. Ambtenaren benadrukken dat er nog geen definitief besluit is genomen, maar dat er een consultatie wordt verwacht vóór het zomerreces van het parlement. Bedrijven doen er daarom goed aan de komende weken te gebruiken om de mogelijke kosten in kaart te brengen en onderbouwde reacties voor te bereiden.