USCIS staat asielmedewerkers toe om interviews over te slaan en verwijzingen naar de immigratierechtbank te versnellen

In een belangrijke procedurele wijziging die op 28 juli werd gepubliceerd, heeft het Department of Homeland Security een tussentijdse definitieve regel ingevoerd met de titel “Positieve asielverwijzingen zonder interview.” Met onmiddellijke ingang mogen asielambtenaren van U.S. Citizenship and Immigration Services (USCIS) bepaalde positieve asielaanvragen doorverwijzen naar het Executive Office for Immigration Review (EOIR) uitsluitend op basis van het schriftelijke dossier, zonder eerst het gebruikelijke persoonlijke interview in te plannen.

USCIS geeft aan dat deze wijziging bedoeld is om de recordhoge achterstand van meer dan 1,4 miljoen positieve asielzaken te verminderen, door de beperkte capaciteit voor interviews te richten op aanvragers die wettelijk in aanmerking komen en waarschijnlijk goedgekeurd zullen worden. Zaken die duidelijk uitgesloten zijn (bijvoorbeeld aanvragen die na de termijn van één jaar zijn ingediend) of die door ambtenaren worden beoordeeld als “niet in aanmerking komend voor toekenning op basis van discretionaire overwegingen” kunnen direct naar de immigratierechter worden gestuurd.



De regel verwijdert ook de regelgeving die eerder werd geïnterpreteerd als het creëren van een de facto “recht” op een asielinterview en schrapt de eis dat geloofwaardigheidsevaluaties in de verwijzingsbrieven moeten worden opgenomen. Voor werkgevers en universiteiten die vaak humanitaire parole of verzoeken om statuswijziging sponsoren, betekent dit dat veel buitenlandse nationals met lopende positieve asielclaims mogelijk veel sneller in uitzettingsprocedures terechtkomen dan verwacht. Personen die hun werkvergunning verliezen zodra ze voor de rechter verschijnen, zullen snel strategieën moeten ontwikkelen, zoals het indienen van defensieve aanvragen of het verzoeken om vervolgingsdiscretie, om werkonderbrekingen te voorkomen.

Bedrijven die verhuisondersteuning bieden aan humanitaire werknemers doen er goed aan hun noodplannen te herzien en rekening te houden met juridische kosten en mogelijke onderbrekingen in de loonadministratie. Praktisch gezien geeft de regel asielkantoren brede autonomie om interne richtlijnen te ontwikkelen over welke categorieën zaken zonder interview worden doorverwezen. Vroege signalen wijzen erop dat de beleidsmaatregel zich zal richten op laat ingediende zaken, “onredelijke” claims en situaties waarin achtergrondcontroles nationale veiligheids- of openbare veiligheidsrisico’s aan het licht brengen. Aanvragers die nog steeds in principe in aanmerking komen, kunnen nog steeds een interview krijgen, maar de wachttijden kunnen toenemen als ambtenaren hun dossiers anders prioriteren.

Belanghebbenden wordt aangeraden cliënten te adviseren om uitgebreidere schriftelijke stukken voor te bereiden, omdat het dossier alleen nu kan bepalen of een zaak administratief wordt afgehandeld of direct naar een adversaire gerechtelijke procedure gaat. De tussentijdse definitieve regel staat open voor publieke commentaar, maar omdat deze bij publicatie van kracht werd, moeten organisaties die afhankelijk zijn van humanitaire aanwervingskanalen onmiddellijk lopende asielzaken controleren, mobiliteitstermijnen aanpassen en betrokkenen informeren over het verhoogde risico om zonder interview met een asielambtenaar in uitzettingsprocedures te belanden.