Tijdelijke Werknemers Mogen Nu Tot Zes Maanden Studeren Zonder Studievergunning

Een nieuw federaal beleid maakt het voor de meeste buitenlandse werknemers met een geldig Canadees werkvergunning mogelijk om zich in te schrijven voor kortlopende studieprogramma’s van maximaal zes maanden zonder een aparte studievergunning te hoeven aanvragen. Deze maatregel, aangekondigd door IRCC op 9 september en breed uitgemeten op 18 september, is met terugwerkende kracht ingegaan op 4 september en blijft van kracht tot 31 december 2027, tenzij eerder ingetrokken.

Voorheen gold de vrijstelling van de studievergunning van zes maanden alleen als de opleiding was afgerond voordat een verlenging van de werkvergunning werd uitgegeven. De nieuwe regels halen deze tijdsbeperking weg, waardoor duizenden tijdelijke werknemers nu taalcursussen, vaardigheidsverbeteringen of voorbereidingen op beroepskwalificaties kunnen volgen terwijl ze fulltime blijven werken.

Beleidsmakers geven aan dat deze wijziging bedoeld is om de erkenning van diploma’s en kwalificaties in de gezondheidszorg en technische beroepen te vergemakkelijken – sectoren die kampen met acute tekorten aan arbeidskrachten. Zo kunnen internationaal opgeleide verpleegkundigen nu versnelde brugprogramma’s afronden zonder hun werk te onderbreken of te wachten op langdurige verwerking van studievergunningen.



IRCC waarschuwt echter dat werkervaring die wordt opgedaan tijdens fulltime studie niet meetelt voor de Canadese Experience Class, wat invloed kan hebben op punten binnen het Express Entry-systeem. Werkgevers wordt aangeraden om collectieve arbeidsovereenkomsten en provinciale accreditatie-eisen te controleren: sommige beroepsorganisaties vereisen nog steeds een studievergunning voordat zij een praktijkvergunning afgeven, ongeacht de federale immigratieregels.

Werknemers moeten er ook zeker van zijn dat hun gekozen programma – inclusief stages of praktijkonderdelen – binnen de zesmaandengrens blijft, om niet in overtreding te zijn. Mobiliteitsmanagers dienen opdrachtbrieven en handboeken voor wereldwijde mobiliteit bij te werken, waarbij ze de nieuwe flexibiliteit benadrukken maar ook duidelijk maken dat dit beleid geen nieuwe immigratieroute opent.

Strategisch gebruik van deze vrijstelling kan opleidingskosten verlagen en projectstilstand minimaliseren, vooral in afgelegen gebieden waar startdata van programma’s vastliggen.