Pracownicy tymczasowi mogą teraz uczyć się do sześciu miesięcy bez pozwolenia na naukę

Nowa federalna polityka publiczna pozwala większości zagranicznych pracowników posiadających ważne kanadyjskie pozwolenia na pracę na zapisanie się do krótkoterminowych programów nauki trwających do sześciu miesięcy bez konieczności uzyskiwania osobnego pozwolenia na naukę. Środek ten, ogłoszony przez IRCC 9 września i szeroko relacjonowany 18 września, obowiązuje z mocą wsteczną od 4 września i będzie trwał do 31 grudnia 2027 roku, chyba że zostanie wcześniej odwołany.

Dotychczas zwolnienie z obowiązku posiadania pozwolenia na naukę przez sześć miesięcy obowiązywało tylko wtedy, gdy szkolenie kończyło się przed wydaniem przedłużenia pozwolenia na pracę. Nowe zasady usuwają ten warunek czasowy, otwierając możliwość dla tysięcy tymczasowych pracowników na podjęcie kursów językowych, podnoszenia kwalifikacji lub przygotowania do uzyskania licencji, jednocześnie utrzymując zatrudnienie na pełen etat.



Twórcy polityki podkreślają, że zmiana ma na celu ułatwienie pokonywania barier związanych z uznawaniem kwalifikacji w sektorze opieki zdrowotnej i zawodach rzemieślniczych — branżach borykających się z poważnym niedoborem pracowników. Na przykład pielęgniarki z wykształceniem zdobytym za granicą mogą teraz ukończyć skrócone programy wyrównawcze bez konieczności przerwy w pracy czy długiego oczekiwania na pozwolenie na naukę.

Jednak IRCC ostrzega, że doświadczenie zawodowe zdobyte podczas pełnoetatowych studiów nie będzie liczone do kwalifikacji w ramach Canadian Experience Class, co może wpłynąć na punkty w systemie Express Entry. Pracodawcy powinni sprawdzić układy zbiorowe pracy oraz wymagania dotyczące akredytacji prowincjonalnej: niektóre organy licencyjne nadal wymagają pozwolenia na naukę przed wydaniem uprawnień do wykonywania zawodu, niezależnie od federalnych przepisów imigracyjnych.

Pracownicy muszą także upewnić się, że wybrany program — włączając praktyki czy staże — mieści się w sześciomiesięcznym limicie, aby uniknąć naruszeń przepisów. Menedżerowie ds. mobilności powinni zaktualizować listy przydziałów i podręczniki dotyczące mobilności globalnej, podkreślając nową elastyczność, ale jednocześnie wyjaśniając, że polityka ta nie tworzy nowej ścieżki imigracyjnej. Strategiczne wykorzystanie zwolnienia może obniżyć koszty szkoleń i zminimalizować przestoje w realizacji projektów, zwłaszcza w odległych rejonach, gdzie terminy rozpoczęcia programów są sztywne.