De Association of Atlantic Universities (AAU) waarschuwt dat federale beperkingen op studievisa de campussen in de regio ernstig uithollen. Volgens voorlopige cijfers van 1 oktober 2026 is het aantal voltijdse internationale studenten met 18 procent gedaald ten opzichte van vorig jaar en zelfs met maar liefst 48 procent vergeleken met januari 2024 – het semester voordat Ottawa intakebeperkingen, hogere financiële bewijsvereisten en strengere werkurenlimieten voor studenten invoerde. Het aantal eerstejaars binnenlandse studenten steeg licht met 3,4 procent (451 studenten), maar kon het verlies van 3.020 betalende internationale studenten niet compenseren.
Omdat het collegegeld voor internationale studenten doorgaans drie keer zo hoog is als dat voor binnenlandse studenten, waarschuwen universiteitsbestuurders dat de budgetten voor onderzoek, studentenvoorzieningen en infrastructuur zwaar onder druk staan. AAU-voorzitter Dr. Andrew Hakin stelt dat het beleid, dat is ontworpen voor grote stedelijke campussen, onbedoeld kleinere provincies heeft getroffen die sterk afhankelijk zijn van buitenlandse studenten als inkomstenbron en als toekomstige arbeidskrachten.
![Atlantische universiteiten verliezen bijna de helft van hun internationale studenten sinds de strengere studievisumregels in 2024]()
De daling bedreigt ook de demografische strategie van Atlantisch Canada. Volgens een prognose van het Public Policy Forum zal de regio tegen 2035 een tekort van 269.000 werknemers kennen, doordat er meer gepensioneerden zijn dan jonge instromers. Internationale afgestudeerden, die vaak in de gemeenschappen blijven waar ze studeerden, worden gezien als een cruciaal onderdeel van de oplossing voor het tekort aan talent. Zonder bijsturing zullen werkgevers mogelijk landelijk moeten concurreren om afgestudeerden die de oostkust niet langer als optie zien.
AAU-vertegenwoordigers hebben gesprekken gevoerd met parlementsleden en immigratieminister Lena Metlege Diab om vrijstellingen of een regionale toewijzing van extra studievisumplaatsen te verkrijgen. Tot nu toe houdt IRCC vast aan het landelijke beleid en stelt dat de hervormingen het programma stabiliseren na jaren van snelle groei en toenemende asielaanvragen.
Universiteiten versterken nu hun wervingskantoren in het buitenland, onderzoeken samenwerkingen met basisscholen en middelbare scholen en lobbyen provincies om de werkvergunningen na afstuderen uit te breiden, zodat ze de studenten die ze nog aantrekken kunnen behouden. Internationale onderwijsadviseurs raden aan om vroegtijdig een aanvraag in te dienen en rekening te houden met strengere financiële bewijsregels bij het kiezen van Atlantische instellingen. Werkgevers die afhankelijk zijn van coöperatieve opleidingen en afgestudeerden zullen mogelijk hun wervingsgebied moeten uitbreiden naar andere provincies of moeten investeren in oplossingen voor thuiswerken totdat het aantal studenten weer stijgt.
Omdat het collegegeld voor internationale studenten doorgaans drie keer zo hoog is als dat voor binnenlandse studenten, waarschuwen universiteitsbestuurders dat de budgetten voor onderzoek, studentenvoorzieningen en infrastructuur zwaar onder druk staan. AAU-voorzitter Dr. Andrew Hakin stelt dat het beleid, dat is ontworpen voor grote stedelijke campussen, onbedoeld kleinere provincies heeft getroffen die sterk afhankelijk zijn van buitenlandse studenten als inkomstenbron en als toekomstige arbeidskrachten.
De daling bedreigt ook de demografische strategie van Atlantisch Canada. Volgens een prognose van het Public Policy Forum zal de regio tegen 2035 een tekort van 269.000 werknemers kennen, doordat er meer gepensioneerden zijn dan jonge instromers. Internationale afgestudeerden, die vaak in de gemeenschappen blijven waar ze studeerden, worden gezien als een cruciaal onderdeel van de oplossing voor het tekort aan talent. Zonder bijsturing zullen werkgevers mogelijk landelijk moeten concurreren om afgestudeerden die de oostkust niet langer als optie zien.
AAU-vertegenwoordigers hebben gesprekken gevoerd met parlementsleden en immigratieminister Lena Metlege Diab om vrijstellingen of een regionale toewijzing van extra studievisumplaatsen te verkrijgen. Tot nu toe houdt IRCC vast aan het landelijke beleid en stelt dat de hervormingen het programma stabiliseren na jaren van snelle groei en toenemende asielaanvragen.
Universiteiten versterken nu hun wervingskantoren in het buitenland, onderzoeken samenwerkingen met basisscholen en middelbare scholen en lobbyen provincies om de werkvergunningen na afstuderen uit te breiden, zodat ze de studenten die ze nog aantrekken kunnen behouden. Internationale onderwijsadviseurs raden aan om vroegtijdig een aanvraag in te dienen en rekening te houden met strengere financiële bewijsregels bij het kiezen van Atlantische instellingen. Werkgevers die afhankelijk zijn van coöperatieve opleidingen en afgestudeerden zullen mogelijk hun wervingsgebied moeten uitbreiden naar andere provincies of moeten investeren in oplossingen voor thuiswerken totdat het aantal studenten weer stijgt.
Bron: IRCC.com
