20 stanów USA pozywa administrację Trumpa w sprawie zablokowania opłaty 100 000 dolarów za wizę H-1B

Koalicja 20 stanów, na czele z Kalifornią, 13 grudnia złożyła pozew w sądzie federalnym w Bostonie, aby powstrzymać administrację Trumpa przed nałożeniem opłaty w wysokości 100 000 USD za każde nowe zgłoszenie w ramach programu H-1B. W pozwie argumentuje się, że Ustawa o imigracji i obywatelstwie upoważnia rząd jedynie do pobierania opłaty pokrywającej koszty rozpatrzenia wniosku — obecnie wynoszące około 2 000-5 000 USD za zgłoszenie — a przekształcenie programu w źródło dochodów przekracza uprawnienia wykonawcze. Stany szacują, że nowe przepisy wygenerują około 3 miliardów dolarów dodatkowych kosztów w ciągu najbliższych trzech lat budżetowych i nieproporcjonalnie uderzą w pracodawców z branży technologicznej, szkolnictwa wyższego oraz opieki zdrowotnej, którzy polegają na zagranicznych talentach.

Powodowie ostrzegają również przed paraliżującym skutkiem dla start-upów i instytucji badawczych, które nie będą mogły przerzucić sześciocyfrowej opłaty na budżety grantowe czy finansowanie venture capital. Prokurator generalny Kalifornii, Rob Bonta, nazwał tę opłatę „ukrytą daniną, której Kongres nigdy nie zatwierdził”, podczas gdy przedstawiciele Massachusetts podkreślili, że 37% pracowników zajmujących się projektowaniem systemów komputerowych w tym stanie posiada status H-1B. Izba Handlowa Stanów Zjednoczonych oraz kilka koalicji pracodawców złożyły równoległe pozwy, a trzy sprawy mogą zostać połączone na początku przyszłego roku.



Biały Dom broni opłaty jako środka odstraszającego przed rzekomym nadużywaniem programu, argumentując, że duże firmy outsourcingowe monopolizują ograniczoną liczbę wiz H-1B i obniżają płace w USA. Krytycy odpowiadają, że prawdziwym skutkiem będzie przekierowanie inwestycji do Kanady, Wielkiej Brytanii i Singapuru, gdzie koszty pozwoleń na pracę są ułamkiem proponowanej opłaty. Prawnicy imigracyjni przewidują natychmiastowe zakłócenia w sezonie limitów na rok budżetowy 2027, który rozpoczyna się w marcu, ponieważ pracodawcy muszą planować koszty zgłoszeń z dużym wyprzedzeniem.

Praktyczne wskazówki: korporacje międzynarodowe powinny przeanalizować plany zatrudnienia, rozważyć alternatywy w postaci wiz L-1 lub O-1 oraz oszacować wpływ kosztów, jeśli opłata zostanie utrzymana po rozpatrzeniu sądowym. Pracodawcy podpisujący umowy o pracę w tym kwartale mogą rozważyć wprowadzenie klauzul warunkowych dotyczących potencjalnych dodatkowych opłat rządowych. Na koniec, firmy korzystające z usług zewnętrznych dostawców miejsc pracy powinny monitorować, jak dostawcy zamierzają wchłonąć lub przerzucić nową opłatę na klientów końcowych.