Konflikt rządu ze związkami zawodowymi ws. strajku pracowników lotów olimpijskich zażegnany po odroczeniu protestu

Napięcie polityczne wzrosło 15 lutego, gdy minister transportu Matteo Salvini publicznie ostrzegł, że „sam ich powstrzyma”, jeśli związki zawodowe zdecydują się na strajk linii lotniczych zaplanowany na 16 lutego, który mógłby sparaliżować delegacje olimpijskie. Kilka godzin później sześć związków – w tym transportowa sekcja CGIL oraz niezależny Cub Trasporti – wydało wspólne oświadczenie, w którym zgodziły się przesunąć 24-godzinny protest na 26 lutego.

Porozumienie, które pozwoliło zachować twarz, zostało osiągnięte po pilnych rozmowach w Ministerstwie Infrastruktury i Transportu oraz na podstawie wyraźnego nakazu precettazione, powołującego się na artykuł 8 ustawy 146/1990 (włoski odpowiednik przepisów o „minimalnej obsłudze”). Lider związków, Maurizio Landini, oskarżył rząd o „represje” i ostrzegł, że ograniczanie prawa do strajku tworzy niebezpieczny precedens, zwłaszcza że negocjacje zbiorowe dla 50 tysięcy pracowników lotnictwa nadal stoją w miejscu.



Dla dużych międzynarodowych firm obsługujących klientów podczas igrzysk, odroczenie strajku zapobiega natychmiastowemu chaosowi – lotniska Milan-Linate i Wenecja-Marco Polo prognozowały 60% odwołań lotów 16 lutego. Jednak spór jest daleki od zakończenia: jeśli rozmowy nie przyniosą efektu, strajk 26 lutego może zbiec się z szczytem przylotów paraolimpijskich, a kolejny protest planowany jest na 7 marca.

Zarządzający podróżami powinni mieć włączone automatyczne systemy śledzenia lotów, udzielać wskazówek dotyczących elastycznych biletów oraz upewnić się, że pracownicy mobilni znają włoskie przepisy dotyczące odszkodowań (Rozporządzenie WE 261/2004) na wypadek odwołań lotów. Loty VIP lub czartery zmieniające załogę mogą wymagać wcześniejszych wniosków o sloty, ponieważ ENAC może priorytetowo traktować ruch olimpijski nad prywatnymi operacjami w dniu strajku.

Z punktu widzenia polityki, Salvini zasugerował zmianę prawa strajkowego, tworząc „złoty okres” podczas wielkich wydarzeń – propozycja ta nawiązywałaby do przepisów francuskich obowiązujących podczas igrzysk w Paryżu 2024 i mogłaby mieć trwały wpływ na planowanie mobilności podczas Expo 2030 w Rzymie.