Lufthansa staje w obliczu podwójnego zagrożenia strajkami i objazdów przez Bliski Wschód, co podważa stabilność sieci połączeń

Akcje Deutsche Lufthansa AG spadły do 8,21 euro podczas porannej sesji we Frankfurcie 8 marca 2026 roku, po tym jak portal finansowy Börse-Global zwrócił uwagę na „narastające spory pracownicze” w dwóch spółkach zależnych oraz na ciągłe koszty związane z przekierowaniami lotów z powodu wojny w Iranie. Mimo że przewoźnik odnotował rekordowe przychody w 2025 roku na poziomie 39,6 mld euro, analitycy ostrzegają, że groźba strajków pilotów w Eurowings i Lufthansa CityLine może spowodować uziemienie nawet 30% połączeń wewnątrzeuropejskich, jeśli głosowania zakończą się akcją strajkową jeszcze w tym miesiącu.

W Eurowings piloci głosują do 16 marca nad upoważnieniem do strajku po nieudanych negocjacjach dotyczących systemu emerytalnego. Sytuacja w CityLine jest jeszcze poważniejsza: 99% załogi kokpitowej poparło już strajk, domagając się 3,3% podwyżek płac rocznie, z wyrównaniem od 2024 roku. Ewentualny przestój sparaliżowałby kluczowy ruch przesiadkowy do hubów we Frankfurcie i Monachium — dokładnie tych lotów, na których globalni menedżerowie ds. mobilności polegają, by zapewnić płynne połączenia dalekodystansowe.



Dodatkowo, Lufthansa nadal przekierowuje loty do Azji i Afryki, by unikać przestrzeni powietrznej Iranu, Iraku i części ZEA. Objazdy trwające nawet do 90 minut zwiększają zużycie paliwa i powodują opóźnienia wtórne. Bezpośrednie loty do Tel Awiwu, Teheranu i Bejrutu pozostają zawieszone co najmniej do 8 marca, co zmusza zespoły odpowiedzialne za opiekę nad podróżnymi w firmach do przepisywania biletów przez Ateny, Stambuł lub Rzym.

Dla międzynarodowych korporacji z siedzibą w Niemczech stawka jest wysoka. Dwudniowy strajk Eurowings w zeszłym miesiącu podniósł koszty przekierowań dla niektórych firm powyżej 200 000 euro, według TMC BCD Travel. Organizacje powinny więc uwzględnić scenariusze awaryjne w planach podróży na marzec: elastyczne taryfy, dwukrotnie zatwierdzone trasy przez Amsterdam lub Zurych oraz połączenia kolejowe jako alternatywę dla lotów krajowych.

Z perspektywy politycznej spory te pokazują kruchą równowagę między prawami pracowniczymi a dążeniem Niemiec do utrzymania statusu prestiżowego globalnego hubu. Federalny minister transportu Jens Spahn wezwał obie strony do „szybkiego znalezienia kompromisu”, ale na razie wykluczył obowiązkowy arbitraż. Inwestorzy z kolei czekają na jasne sygnały podczas walnego zgromadzenia akcjonariuszy Lufthansy 12 maja.