Brazylijski Kongres pracuje nad wprowadzeniem sezonowej wizy dla pracowników rolnych

20 kwietnia 2026 roku w brazylijskiej Izbie Deputowanych grupa międzypartyjna przedstawiła projekt ustawy nr 1649/2026, będący pierwszą próbą wprowadzenia dedykowanej wizy dla sezonowych pracowników rolnych. Propozycja odpowiada na rosnące dowody, że dynamicznie rozwijający się sektor agroprzemysłu w Brazylii – odpowiadający za niemal 25% PKB – opiera się na falach tymczasowych pracowników, którzy często funkcjonują w szarej strefie prawnej, a w skrajnych przypadkach doświadczają warunków zbliżonych do pracy przymusowej.

Jeśli ustawa zostanie przyjęta, zmieni ona obowiązującą od 2017 roku ustawę migracyjną, wprowadzając „Visto de Trabalho Sazonal” – wizę ważną do pięciu lat z możliwością wielokrotnego wjazdu. Pracodawcy będą zobowiązani do rejestracji ofert pracy w Krajowym Systemie Zatrudnienia (SINE) oraz do zawierania umów określających wynagrodzenie, godziny pracy, warunki mieszkaniowe oraz standardy BHP. Ministerstwo Pracy zyska uprawnienia do ustalania regionalnych limitów wiz oraz zawieszania ich wydawania w przypadku wysokiego bezrobocia, na wzór mechanizmów stosowanych w kanadyjskim Programie Sezonowych Pracowników Rolnych.



Zdaniem decydentów, rozwiązanie to wprowadzi przewidywalność w łańcuchach dostaw agroprzemysłu, jednocześnie chroniąc migrantów – zarówno krajowych, jak i zagranicznych – przed wyzyskiem. W regionie Serra Gaúcha w stanie Rio Grande do Sul winnice przewidują niedobory pracowników zbierających plony sięgające nawet 30%, jeśli zagraniczni zbieracze z sąsiednich krajów Mercosur nie przyjadą. Formalizacja wiz może także ograniczyć zatrudnianie nieudokumentowanych pracowników z Paragwaju i Boliwii, którzy często są rekrutowani przez pośredników, co wywołało głośne akcje kontrolne brazylijskich mobilnych zespołów inspekcji pracy.

Dla działów HR i mobilności międzynarodowej projekt ustawy oznacza zwrot w stronę wiz programowych zamiast doraźnych pozwoleń tymczasowych. Międzynarodowe korporacje z oddziałami agro-technicznymi lub zintegrowanymi pionowo markami spożywczymi będą musiały synchronizować kalendarze rekrutacji z cyklami wydawania wiz oraz zapewnić, że umowy z dostawcami zawierają klauzule dotyczące standardów zakwaterowania. Ponieważ wiza umożliwia wielokrotne wjazdy przez pięć lat, może to usprawnić zatrudnianie powracających pracowników i obniżyć koszty szkoleń – co jest istotne w sektorach takich jak uprawa trzciny cukrowej, kawy czy eksport owoców, gdzie utrzymanie kwalifikacji przekłada się na wyższą wydajność.

Projekt trafi teraz do komisji ds. Rolnictwa, Administracji Publicznej oraz Konstytucji i Sprawiedliwości. Obserwatorzy spodziewają się intensywnego lobbingu ze strony stowarzyszeń właścicieli gospodarstw, które będą dążyć do większej elastyczności w kwestii długości umów, podczas gdy organizacje broniące praw pracowniczych będą naciskać na zaostrzenie wymogów dotyczących warunków zakwaterowania. Rząd nie wskazał, czy przyspieszy procedowanie ustawy, ale źródła z Ministerstwa Sprawiedliwości podkreślają, że zgodność z Konwencją MOP nr 181 dotyczącą prywatnych agencji zatrudnienia jest warunkiem koniecznym do zatwierdzenia przez prezydenta. Firmy powinny uważnie śledzić prace komisji, ponieważ zmiany w przepisach karnych lub gwarancjach dla pracodawców mogą znacząco wpłynąć na koszty zgodności z nowymi regulacjami.