Departament Stanu nakazuje konsulatom odmawianie wiz, gdy wnioskodawcy przyznają się do obaw przed powrotem do kraju.

Światowa dyrektywa wysłana przez Departament Stanu USA 28 kwietnia i publicznie potwierdzona 30 kwietnia nakazuje urzędnikom konsularnym zadawanie wszystkim wnioskodawcom o wizy nieimigracyjne dwóch nowych pytań: czy doświadczyli prześladowań w swoim kraju oraz czy obawiają się przyszłej krzywdy po powrocie. Pozytywna odpowiedź skutkuje automatyczną odmową wydania wizy na podstawie sekcji 214(b), z powodu podejrzenia, że wnioskodawca może ubiegać się o ochronę w USA. Dyrektywa ta realizuje zapisy wydanego przez prezydenta Donalda Trumpa w 2025 roku rozporządzenia wykonawczego, mającego na celu ograniczenie tzw. „asylum shopping” (poszukiwania azylu). Do tej pory ocena obaw związanych z powrotem odbywała się dopiero po przyjeździe – podczas rozmów wstępnych na lotnisku lub formalnych wniosków o azyl. Wprowadzenie tego etapu już na etapie składania wniosku zmusza potencjalnych studentów, turystów i biznesmenów do rezygnacji z poufności w kwestii prześladowań, co według obrońców praw uchodźców narusza międzynarodowe normy. W praktyce nowe przepisy wprowadzają niepewność dla firm zatrudniających stażystów, praktykantów czy menedżerów z niestabilnych politycznie regionów. Szczera odpowiedź może zniweczyć szanse na uzyskanie wizy B-1/B-2 lub J-1, nawet jeśli planowany pobyt w USA jest krótkoterminowy. Prawnicy imigracyjni radzą klientom przygotować się na wzrost odmów i rozważyć alternatywne strategie mobilności, takie jak praca zdalna czy delegacje do krajów trzecich. Polityka ta komplikuje także przyszłe wnioski o zmianę statusu. Eksperci zauważają, że osoba, która za granicą odpowiedziała „nie”, a później złoży wniosek o azyl w USA, może mieć problemy z wiarygodnością. Z kolei odpowiedź „tak” zostaje na stałe w aktach konsularnych i jest dostępna dla urzędników USCIS i CBP. Spodziewane są liczne pozwy, a powództwa prawdopodobnie będą argumentować, że masowe odmowy naruszają przepisy gwarantujące indywidualną ocenę sprawy. Do czasu rozstrzygnięć sądowych zespoły zajmujące się mobilnością międzynarodową powinny wcześniej weryfikować podróżnych pod kątem obaw związanych z powrotem i uwzględniać dodatkowy czas w harmonogramach projektów.