Szwajcaria i Francja zawierają zaktualizowane porozumienie podatkowe dotyczące pracy zdalnej przez granicę

Szwajcarscy i francuscy negocjatorzy osiągnęli porozumienie, które precyzuje zasady opodatkowania rosnącej grupy pracowników transgranicznych pracujących zdalnie. Ogłoszone 1 maja 2026 roku w Bernie przez Sekretariat Stanu ds. Finansów Międzynarodowych (SIF), porozumienie utrwala w codziennej praktyce stały dodatek, który wszedł w życie 1 stycznia 2026 roku i zastępuje tymczasowe rozwiązania obowiązujące w czasie pandemii COVID-19. Zasadniczo do 40% rocznego czasu pracy pracownika transgranicznego może być spędzone na telepracy w kraju zamieszkania (zwykle Francji), podczas gdy podatek dochodowy nadal jest płacony w kraju zatrudnienia (Szwajcaria). Przekroczenie tego limitu skutkuje zwykłym opodatkowaniem u źródła we Francji oraz wymaga bieżącego raportowania wynagrodzeń za pośrednictwem francusko-szwajcarskiej platformy wymiany danych.

Dla międzynarodowych firm z zespołami działającymi wokół Jeziora Genewskiego i łuku Jury zmiana ta eliminuje miesiące niepewności. Menedżerowie ds. płac nie muszą już stosować równoległych zasad, które co pół roku wygasały, a ryzyko niespodziewanych zobowiązań podatkowych dla pracowników zostało znacznie ograniczone. Jednak wymogi dotyczące zgodności wzrosły: pracodawcy muszą wystawiać certyfikat A1 potwierdzający ubezpieczenie społeczne, prowadzić audytowalne dzienne rejestry miejsca pracy oraz informować francuskie organy podatkowe, gdy pracownik zbliża się do 40% progu. Dostawcy oprogramowania HR już aktualizują wtyczki geolokalizacyjne, aby dane o czasie pracy mogły być automatycznie przesyłane do obu administracji podatkowych.



Z punktu widzenia mobilności porozumienie stanowi umiarkowane zwycięstwo dla klastrów life-sciences i usług finansowych w Szwajcarii, których zasoby talentów w dużej mierze zależą od dojeżdżających z sąsiednich francuskich departamentów. Utrzymanie szwajcarskiego opodatkowania za do dwóch dni telepracy w tygodniu pomaga firmom zachować konkurencyjność kosztową, a pracownikom zapewnia wyższe wynagrodzenie netto, które zwykle gwarantuje szwajcarski podatek u źródła. Kantony takie jak Genewa i Vaud chronią również strumień dochodów wart około 500 milionów CHF rocznie, który w przeciwnym razie przeszedłby na stronę francuską.

Doradcy podatkowi ostrzegają, że limit 40% jest testem rocznym, a nie miesięcznym: inżynier z Genewy, który przekroczy 92 dni telepracy – nawet z powodu długiego lata spędzonego we Francji – będzie podlegał progresywnemu opodatkowaniu we Francji od pierwszego dnia za cały dochód z pracy zdalnej. Firmy są więc zachęcane do tworzenia „tablic świetlnych” monitorujących ten limit oraz do odpowiedniego informowania pracowników z wyprzedzeniem, zwłaszcza przed Euro 2026 i wydłużonym sezonem wakacyjnym w lipcu i sierpniu.

Patrząc w przyszłość, Berno i Paryż planują ocenić ten system po roku funkcjonowania. Obie strony chcą sprawdzić, czy rozwiązanie jest skalowalne wraz z rosnącą popularnością pracy hybrydowej oraz czy potrzebne są dodatkowe zabezpieczenia, aby zapobiec niezamierzonemu tworzeniu stałych zakładów. Na razie jednak pracownicy transgraniczni i zespoły ds. mobilności mają wreszcie stabilny zestaw zasad na rok 2026 i kolejne lata.