Zwitserland en Frankrijk sluiten vernieuwde grensoverschrijdende belastingregeling voor telewerken af

Zwitserse en Franse onderhandelaars hebben een nieuwe wederzijdse overeenkomst bereikt die duidelijkheid schept over hoe de twee buurlanden belasting heffen op de groeiende groep grensarbeiders die vanuit huis werken. Op 1 mei 2026 aangekondigd in Bern door het Staatssecretariaat voor Internationale Financiën (SIF), verankert de overeenkomst de permanente aanvulling die op 1 januari 2026 van kracht werd en vervangt daarmee de tijdelijke regelingen uit de COVID-periode.

In de kern mag een grensarbeider tot 40% van zijn jaarlijkse werktijd thuiswerken in het woonland (meestal Frankrijk), terwijl de inkomstenbelasting in het werkland (Zwitserland) blijft worden betaald. Overschrijding van dit aantal dagen leidt tot gewone bronbelasting in Frankrijk en vereist realtime salarisrapportage via het Frans-Zwitserse data-uitwisselingsplatform. Voor multinationals met teams rond het Meer van Genève en de Jura-boog betekent deze wijziging het einde van maandenlange onzekerheid. Salarisadministrateurs hoeven niet langer te jongleren met regels die elke zes maanden vervielen, en het risico op onverwachte belastingaanslagen voor personeel is sterk verminderd.

De nalevingsvereisten zijn echter aangescherpt: werkgevers moeten een A1-certificaat afgeven dat sociale zekerheidsdekking bevestigt, dag-tot-dag werkplekregistraties bijhouden die controleerbaar zijn, en de Franse belastingdienst informeren zodra een werknemer de 40%-grens nadert. HR-softwareleveranciers werken al aan updates van geolocatieplug-ins zodat tijdregistratiegegevens automatisch naar beide belastingdiensten kunnen worden gestuurd.



Vanuit mobiliteitsperspectief is de overeenkomst een bescheiden overwinning voor de Zwitserse clusters in life sciences en financiële diensten, die sterk afhankelijk zijn van pendelaars uit de aangrenzende Franse departementen. Het behouden van Zwitserse belastingheffing voor tot twee thuiswerkdagen per week helpt bedrijven concurrerend te blijven, terwijl werknemers profiteren van het hogere nettoloon dat Zwitserse bronbelasting doorgaans oplevert. Kantons zoals Genève en Vaud beschermen hiermee ook een jaarlijkse inkomstenstroom van ongeveer 500 miljoen CHF die anders naar Frankrijk zou verschuiven.

Belastingadviseurs waarschuwen dat de 40%-grens een jaarlijkse, geen maandelijkse toets is: een in Genève werkzame ingenieur die meer dan 92 dagen thuiswerkt – bijvoorbeeld door een lange zomer in Frankrijk – wordt vanaf dag één progressief in Frankrijk belast over al zijn thuiswerkinkomen. Bedrijven worden daarom aangeraden om ‘verkeerslicht’-dashboards te ontwikkelen en personeel ruim voor het EK 2026 en de lange vakantieperiode in juli-augustus goed te informeren.

Vooruitkijkend willen Bern en Parijs het regime na één jaar evalueren. Beide partijen willen weten of het systeem schaalbaar is naarmate meer bedrijven hybride werken omarmen en of aanvullende waarborgen nodig zijn om onbedoelde vestigingen te voorkomen. Voor nu hebben grenspendelaars en de mobiliteitsteams die hen ondersteunen eindelijk een stabiele set regels voor 2026 en daarna.