Chiński dekret nr 841 wchodzi w życie, dając władzom szerokie uprawnienia do nakładania zakazów wyjazdu na osoby związane z technologią

Długo oczekiwane Rozporządzenie dotyczące zarządzania wyjazdami i wjazdami w Chinach (Dekret Rady Państwa nr 841) weszło w życie 15 września, jednak jego biznesowe konsekwencje stały się jasne dopiero w ciągu ostatnich 24 godzin, gdy prawnicy analizowali 19-artykulowy tekst. W komunikacie dla klientów Brownstein z 17 września podkreślono, że po raz pierwszy chińskie władze mają wyraźną podstawę prawną, by zakazać obywatelom opuszczania kraju, jeśli ich działania za granicą „mogą zagrażać krajowemu bezpieczeństwu przemysłowemu lub technologicznemu” – standard ten jest nieprecyzyjny i potencjalnie nieograniczony. Dekret wprowadza także zakaz wjazdu na okres od jednego do pięciu lat dla cudzoziemców powiązanych z firmami znajdującymi się na rosnących listach środków przeciwdziałających lub „niezaufanych podmiotów”, łącząc sankcje korporacyjne bezpośrednio z mobilnością osób. Artykuły 7-10 ustanawiają obowiązkowy rejestr dla firm świadczących usługi imigracyjne lub relokacyjne w Chinach i jednoznacznie zakazują działalności pośredników z zagranicznym kapitałem w tym sektorze. Dla korporacji międzynarodowych nowy system podnosi mobilność personelu z funkcji HR do kwestii zgodności z przepisami. Zespoły zajmujące się kontrolą eksportu, badaniami i rozwojem oraz łańcuchem dostaw mogą stać się potencjalnymi celami zakazów wyjazdu, a menedżerowie powiązani nawet pośrednio z podmiotami z listy mogą zostać odmówieni wjazdu. Komunikat zaleca natychmiastowe mapowanie ryzyka dla podróżujących do Chin, zmianę procedur dotyczących list zaproszeń oraz potwierdzenie, że lokalni dostawcy usług relokacyjnych zarejestrowali się w prowincjonalnych urzędach imigracyjnych. Choć Pekin argumentuje, że regulacja chroni bezpieczeństwo narodowe, krytycy wskazują na jej niejasne kryteria, które dają urzędnikom szerokie pole do interpretacji. Organizacje praw człowieka obawiają się, że może to normalizować stosowanie ograniczeń mobilności jako narzędzia nacisku handlowego, a prawnicy handlowi zwracają uwagę, że artykuł 4 nie określa maksymalnego czasu trwania zakazów wyjazdu związanych z kontrolą eksportu. Szczególnie narażone są firmy działające w sektorach półprzewodników, sztucznej inteligencji, lotnictwa i zaawansowanej produkcji. W praktyce przedsiębiorstwa są zachęcane do opracowania planów awaryjnych: prowadzenia kluczowych negocjacji poza Chinami, zapewniania podróżującym „czystych” urządzeń oraz uwzględniania scenariuszy zakazu wyjazdu w planach ciągłości działania. W obliczu zbliżającego się szczytu przywódców USA i Chin, który ma skupić się na rywalizacji technologicznej, prawdopodobieństwo wykorzystania mobilności jako narzędzia polityki będzie rosło.