Opinia: Wzrost imigracji wymusza przemyślenie irlandzkiego modelu podatkowego i systemu opieki społecznej

W artykule opublikowanym 26 września w The Irish Times ekonomista David McWilliams wskazuje, że irlandzki system zabezpieczeń społecznych został zaprojektowany z myślą o stosunkowo jednorodnej, powoli rosnącej populacji i nie jest przystosowany do dzisiejszego boomu demograficznego napędzanego migracją. Migracja netto odpowiadała za 72% wzrostu liczby ludności w ubiegłym roku, co podniosło liczbę mieszkańców Republiki do 5,53 miliona – najwyższego poziomu od połowy XIX wieku. McWilliams zauważa, że nisko opłacani migranci płacą mniej w progresywnym systemie podatku dochodowego, ale pobierają taką samą, stałą emeryturę państwową jak osoby o wysokich dochodach. Na podstawie porównawczego modelowania fiskalnego szacuje, że gospodarstwo domowe imigrantów musi zarabiać co najmniej 62 000 euro – a nawet do 95 000 euro, gdy pracuje tylko jeden dorosły – aby być netto beneficjentem systemu opieki społecznej w Irlandii. Dla porównania, próg rentowności w Niemczech jest znacznie niższy, ponieważ tamtejsze emerytury są powiązane z zarobkami. McWilliams twierdzi, że dalsze masowe zatrudnianie nisko wykwalifikowanych pracowników, zwłaszcza z kultur o niskim udziale kobiet na rynku pracy, będzie stanowić nie do utrzymania obciążenie, jeśli Irlandia nie zreformuje swoich świadczeń socjalnych lub struktury umiejętności migrantów. Możliwe rozwiązania to podniesienie wymagań dotyczących składek emerytalnych, wprowadzenie zróżnicowanych świadczeń na dzieci lub skierowanie polityki imigracyjnej na sektory o wyższych średnich zarobkach. Dla zespołów zajmujących się mobilnością międzynarodową artykuł podkreśla znaczenie monitorowania potencjalnych zmian w polityce – od zaostrzenia kryteriów łączenia rodzin spoza UE po wyższe progi płacowe dla pozwoleń na pracę. Pracodawcy mogą również stanąć przed presją polityczną, by inwestować więcej w programy podnoszenia kwalifikacji, które poprawią ścieżki zarobkowe migrantów. Choć tekst ma formę felietonu, odzwierciedla rosnący konsensus w Ministerstwie Finansów, że koszty fiskalne migracji powinny być bardziej przejrzyście modelowane przed budżetem na 2027 rok. Firmy zależne od dużych grup międzynarodowych pracowników na poziomie podstawowym, takie jak branża hotelarska i rolno-spożywcza, powinny jak najszybciej zaangażować się w proces konsultacji, by zabezpieczyć przyszłe kadry.