Het Office for National Statistics (ONS) heeft bevestigd dat de netto migratie is gedaald tot 204.000 in de 12 maanden tot juni 2025, tegenover 660.000 een jaar eerder en een record van 944.000 tijdens de piek na de pandemie in maart 2023. Deze daling is de scherpste krimp in twee jaar sinds het begin van de moderne registratie en brengt de migratiestromen terug naar ongeveer het niveau van vóór Brexit.
De cijfers laten een instorting zien van de netto migratie buiten de EU, die in twee jaar tijd met 662.000 is gedaald, doordat opeenvolgende conservatieve en Labour-regeringen de salarisgrenzen voor Skilled Worker-visa hebben verhoogd, het aantal meereizende gezinsleden bij studentenroutes hebben beperkt en diverse kortlopende werkregelingen hebben beëindigd. Het aantal uitgegeven werkvisa daalde met 63% en het aantal studenten dat arriveerde met 71% vergeleken met 2023. Tegelijkertijd bleef de netto migratie uit de EU negatief (-70.000), omdat er meer Europeanen vertrokken dan aankwamen. Een recordaantal van 109.000 Britse staatsburgers – vooral 16- tot 34-jarigen – emigreerde ook, wat de aanhoudende zorgen over ‘braindrain’ onderstreept.
![Nettomigratie naar het VK daalt met 69% door strengere visumregels]()
Eén categorie steekt echter af: asielzoekers vormen nu 44% van de langdurige immigratie. Het aantal asielaanvragen bereikte een recordhoogte van 110.051 en meer dan 36.000 mensen verblijven in hotelaccommodaties, wat de kosten voor het ministerie van Binnenlandse Zaken met 10 miljoen pond per dag verhoogt. Uitzettingen blijven laag ondanks de belofte van Labour om deze te versnellen, en de overtochten met kleine bootjes gaan door – wat deze week leidde tot strengere samenwerking op zee met Frankrijk.
De gevolgen voor het bedrijfsleven zijn gemengd. Werkgevers in de zorg, sociale sector en horeca – sectoren die het meest afhankelijk zijn van laagbetaalde buitenlandse werknemers – kampen met acute tekorten en hogere loonkosten. Daarentegen vermindert de daling op korte termijn de druk op huisvesting en publieke diensten en kan het de anti-immigratieretoriek temperen voorafgaand aan de parlementsverkiezingen van 2026. Multinationals herzien hun mobiliteitstrajecten, versnellen interne overplaatsingen en lobbyen voor uitzonderingen waar binnenlands talent schaars is.
Voor mobiliteitsmanagers is de boodschap duidelijk: reken op langere doorlooptijden, hogere salarissen en strengere nalevingscontroles. Organisaties die kunnen aantonen dat ze investeren in opleiding of waardevolle investeringen doen, blijven toewijzingen ontvangen, maar het tijdperk van gemakkelijke toegang tot de Britse arbeidsmarkt is definitief voorbij.
De cijfers laten een instorting zien van de netto migratie buiten de EU, die in twee jaar tijd met 662.000 is gedaald, doordat opeenvolgende conservatieve en Labour-regeringen de salarisgrenzen voor Skilled Worker-visa hebben verhoogd, het aantal meereizende gezinsleden bij studentenroutes hebben beperkt en diverse kortlopende werkregelingen hebben beëindigd. Het aantal uitgegeven werkvisa daalde met 63% en het aantal studenten dat arriveerde met 71% vergeleken met 2023. Tegelijkertijd bleef de netto migratie uit de EU negatief (-70.000), omdat er meer Europeanen vertrokken dan aankwamen. Een recordaantal van 109.000 Britse staatsburgers – vooral 16- tot 34-jarigen – emigreerde ook, wat de aanhoudende zorgen over ‘braindrain’ onderstreept.
Eén categorie steekt echter af: asielzoekers vormen nu 44% van de langdurige immigratie. Het aantal asielaanvragen bereikte een recordhoogte van 110.051 en meer dan 36.000 mensen verblijven in hotelaccommodaties, wat de kosten voor het ministerie van Binnenlandse Zaken met 10 miljoen pond per dag verhoogt. Uitzettingen blijven laag ondanks de belofte van Labour om deze te versnellen, en de overtochten met kleine bootjes gaan door – wat deze week leidde tot strengere samenwerking op zee met Frankrijk.
De gevolgen voor het bedrijfsleven zijn gemengd. Werkgevers in de zorg, sociale sector en horeca – sectoren die het meest afhankelijk zijn van laagbetaalde buitenlandse werknemers – kampen met acute tekorten en hogere loonkosten. Daarentegen vermindert de daling op korte termijn de druk op huisvesting en publieke diensten en kan het de anti-immigratieretoriek temperen voorafgaand aan de parlementsverkiezingen van 2026. Multinationals herzien hun mobiliteitstrajecten, versnellen interne overplaatsingen en lobbyen voor uitzonderingen waar binnenlands talent schaars is.
Voor mobiliteitsmanagers is de boodschap duidelijk: reken op langere doorlooptijden, hogere salarissen en strengere nalevingscontroles. Organisaties die kunnen aantonen dat ze investeren in opleiding of waardevolle investeringen doen, blijven toewijzingen ontvangen, maar het tijdperk van gemakkelijke toegang tot de Britse arbeidsmarkt is definitief voorbij.
