Vanuit het hoofdkantoor van IATA in Genève waarschuwde directeur-generaal Willie Walsh dat de luchtvaartindustrie waarschijnlijk haar korte-termijn doelstellingen voor duurzame vliegtuigbrandstof (SAF) niet zal halen, omdat de productie “ver onder de verwachtingen” blijft. De huidige SAF-volumes dekken slechts 0,3 procent van het wereldwijde gebruik van vliegtuigbrandstof en zullen naar verwachting in 2026 slechts 0,8 procent bereiken, wat ver onder het benodigde traject ligt om de netto-nul belofte van de sector voor 2050 te realiseren.
Walsh gaf producenten de schuld van prijsopdrijving en stelde dat luchtvaartmaatschappijen bereid zijn alle beschikbare SAF te kopen, ondanks dat het twee- tot vijf keer duurder is dan conventionele brandstof. IATA-hoofdeconoom Marie Owens Thomsen voegde daaraan toe dat de mengverplichtingen van de EU en het VK paradoxaal genoeg leveranciers hebben aangemoedigd om de prijzen verder te verhogen.
![IATA in Genève waarschuwt dat doelen voor duurzame brandstoffen achterblijven door tekort aan aanbod]()
Voor Zwitserland – thuisbasis van grote zakelijke vliegers en twee wereldwijd verbonden hubs – bemoeilijkt het tekort de duurzaamheidsstrategieën. SWISS en Helvetic Airways hebben meerjarige SAF-aankoopovereenkomsten gesloten, maar zullen moeite hebben om voldoende volumes te verkrijgen als producenten niet kunnen opschalen. Travelmanagers vrezen hogere ticketprijzen of doorberekening van milieutoeslagen, juist nu bedrijven te maken krijgen met strengere ESG-rapportageverplichtingen.
Walsh riep overheden op om investeringsprikkels en duidelijkere langetermijnbeleid te bieden om raffinageprojecten minder risicovol te maken. Zwitserse beleidsmakers houden de situatie nauwlettend in de gaten: het concept van de Aviation Climate Roadmap van Bern rekent op SAF voor 15 procent van de emissiereducties in de luchtvaart tegen 2030. Zonder voldoende aanbod zullen luchtvaartmaatschappijen mogelijk meer CO2-compensaties moeten kopen of hun groei moeten beperken – maatregelen die door kunnen slaan in de op export gerichte Zwitserse economie.
Walsh gaf producenten de schuld van prijsopdrijving en stelde dat luchtvaartmaatschappijen bereid zijn alle beschikbare SAF te kopen, ondanks dat het twee- tot vijf keer duurder is dan conventionele brandstof. IATA-hoofdeconoom Marie Owens Thomsen voegde daaraan toe dat de mengverplichtingen van de EU en het VK paradoxaal genoeg leveranciers hebben aangemoedigd om de prijzen verder te verhogen.
Voor Zwitserland – thuisbasis van grote zakelijke vliegers en twee wereldwijd verbonden hubs – bemoeilijkt het tekort de duurzaamheidsstrategieën. SWISS en Helvetic Airways hebben meerjarige SAF-aankoopovereenkomsten gesloten, maar zullen moeite hebben om voldoende volumes te verkrijgen als producenten niet kunnen opschalen. Travelmanagers vrezen hogere ticketprijzen of doorberekening van milieutoeslagen, juist nu bedrijven te maken krijgen met strengere ESG-rapportageverplichtingen.
Walsh riep overheden op om investeringsprikkels en duidelijkere langetermijnbeleid te bieden om raffinageprojecten minder risicovol te maken. Zwitserse beleidsmakers houden de situatie nauwlettend in de gaten: het concept van de Aviation Climate Roadmap van Bern rekent op SAF voor 15 procent van de emissiereducties in de luchtvaart tegen 2030. Zonder voldoende aanbod zullen luchtvaartmaatschappijen mogelijk meer CO2-compensaties moeten kopen of hun groei moeten beperken – maatregelen die door kunnen slaan in de op export gerichte Zwitserse economie.
Bron: Reuters
