Op 29 januari keurde de Transportcommissie (TRAN) van het Europees Parlement een voorlopige verordening goed die nationale infrastructuurbeheerders verplicht om de spoorcapaciteit op internationale corridors gezamenlijk te plannen en toe te wijzen. Hoewel technisch van aard, kan deze maatregel een doorbraak betekenen voor Franse verladers die afhankelijk zijn van tijdkritische vrachtstromen via Luxemburg, Duitsland, Italië en Spanje.
Volgens de overeenkomst moeten infrastructuurbeheerders zoals SNCF Réseau gestandaardiseerde capaciteitscatalogi publiceren, 18 maanden voor elke dienstregeling, onderhoudsvensters coördineren en één-loket boekingsinterfaces creëren voor treintrajecten die minstens één grens overschrijden. Tegenwoordig hebben vervoerders vaak te maken met een wirwar aan nationale regels, wat leidt tot last-minute annuleringen van treintrajecten of knelpunten bij overdrachtspunten zoals Modane en Hendaye.
![EU-parlementariërs stemmen in met akkoord over coördinatie van grensoverschrijdende spoorcapaciteit—goed nieuws voor Franse exporteurs]()
De Franse overheid heeft stevig gelobbyd voor deze hervorming, nadat een reeks weekendwerkzaamheden op de Lyon–Turijnlijn in 2025 leidde tot vastzittende autocomponenten onderweg naar assemblagefabrieken. Brancheorganisatie TLF schat dat voorspelbare vrachttrajecten alleen al voor Franse exporteurs jaarlijks 13 miljoen euro kunnen besparen op noodopslagkosten, terwijl het ook helpt Parijs zijn modal shift-doelstellingen te halen vóór de klimaatmijlpaal van 2030.
Voor mobiliteitsprofessionals die expatopdrachten beheren binnen pan-Europese productievestigingen is deze deal om twee redenen belangrijk. Ten eerste vermindert betrouwbaardere spoorvracht de druk op just-in-time wegtransport, wat de noodzaak voor spoedige inzet van chauffeurs en last-minute Schengenvisumrondes voor niet-EU-technici kan terugdringen. Ten tweede sluit de verordening aan bij Frankrijk’s geplande uitbreiding van interne grenscontroles – een herinnering dat spoorvervoer steeds meer een strategisch instrument wordt in zowel veiligheids- als decarbonisatiebeleid.
De tekst moet nog een plenaire stemming doorstaan en goedkeuring krijgen van de Raad, maar wetgevers verwachten formele aanname vóór het zomerreces, met gefaseerde invoering vanaf 2028. Bedrijven doen er goed aan hun huidige afhankelijkheden van spoorvracht in kaart te brengen, in gesprek te gaan met expediteurs over voorkeursroutes en te volgen hoe SNCF Réseau de nieuwe regels integreert in het digitale aanvraagproces voor treintrajecten.
Volgens de overeenkomst moeten infrastructuurbeheerders zoals SNCF Réseau gestandaardiseerde capaciteitscatalogi publiceren, 18 maanden voor elke dienstregeling, onderhoudsvensters coördineren en één-loket boekingsinterfaces creëren voor treintrajecten die minstens één grens overschrijden. Tegenwoordig hebben vervoerders vaak te maken met een wirwar aan nationale regels, wat leidt tot last-minute annuleringen van treintrajecten of knelpunten bij overdrachtspunten zoals Modane en Hendaye.
De Franse overheid heeft stevig gelobbyd voor deze hervorming, nadat een reeks weekendwerkzaamheden op de Lyon–Turijnlijn in 2025 leidde tot vastzittende autocomponenten onderweg naar assemblagefabrieken. Brancheorganisatie TLF schat dat voorspelbare vrachttrajecten alleen al voor Franse exporteurs jaarlijks 13 miljoen euro kunnen besparen op noodopslagkosten, terwijl het ook helpt Parijs zijn modal shift-doelstellingen te halen vóór de klimaatmijlpaal van 2030.
Voor mobiliteitsprofessionals die expatopdrachten beheren binnen pan-Europese productievestigingen is deze deal om twee redenen belangrijk. Ten eerste vermindert betrouwbaardere spoorvracht de druk op just-in-time wegtransport, wat de noodzaak voor spoedige inzet van chauffeurs en last-minute Schengenvisumrondes voor niet-EU-technici kan terugdringen. Ten tweede sluit de verordening aan bij Frankrijk’s geplande uitbreiding van interne grenscontroles – een herinnering dat spoorvervoer steeds meer een strategisch instrument wordt in zowel veiligheids- als decarbonisatiebeleid.
De tekst moet nog een plenaire stemming doorstaan en goedkeuring krijgen van de Raad, maar wetgevers verwachten formele aanname vóór het zomerreces, met gefaseerde invoering vanaf 2028. Bedrijven doen er goed aan hun huidige afhankelijkheden van spoorvracht in kaart te brengen, in gesprek te gaan met expediteurs over voorkeursroutes en te volgen hoe SNCF Réseau de nieuwe regels integreert in het digitale aanvraagproces voor treintrajecten.
Bron: Trans.INFO
