De regering van Hongkong heeft een omstreden plan laten varen om particuliere voertuigen een ‘grensfaciliteitentarief’ van HK$200 (ongeveer US$26) te laten betalen bij elke rit naar het vasteland van China, minder dan twee maanden voordat de heffing zou ingaan. Financieel directeur Christopher Hui vertelde op 30 januari aan de wetgevers dat de overheid ‘de zorgen van de gemeenschap heeft gehoord’ en het voorstel voorlopig opzij zet—de tweede beleidswijziging die die dag werd aangekondigd.
De heffing was opgenomen in de begroting voor 2025-26 om een tekort van HK$87 miljard te helpen dichten en onderhoud te financieren van grensovergangen zoals de Hongkong–Zhuhai–Macao-brug en de Shenzhen Bay Port. Kamer van koophandel, grensoverschrijdende logistieke bedrijven en toerisme-exploitanten waarschuwden echter dat dit extra kosten en administratieve lasten zou veroorzaken, juist nu het reisverkeer weer op het niveau van voor de pandemie komt. Volgens gegevens van het Transportdepartement passeerden in het vierde kwartaal van 2025 dagelijks ongeveer 14.000 in Hongkong geregistreerde privéauto’s de landgrens met Guangdong.
![Hongkong schrapt voorgestelde grensoverschrijdende autobelasting van HK$200 voor vasteland China]()
Zakenlieden vreesden dat de heffing spontane bezoeken aan fabrieken en klantafspraken in de Greater Bay Area zou ontmoedigen, waar strengere regels voor het reserveren van slots binnen het Closed Road Permit-systeem het aantal Hongkongse voertuigen op het vasteland al beperkt. Reisbeheerbedrijf CWT schatte dat de heffing voor een salesmanager die drie keer per maand heen en weer reist, ongeveer HK$8.000 extra per jaar zou betekenen.
Door de heffing voorlopig te schrappen, hopen de autoriteiten de voortgang van grensoverschrijdende integratieprojecten zoals de Qianhai Cooperation Zone en het Nansha vrijhandelsgebied te behouden, die afhankelijk zijn van soepele mobiliteit van talent en investeerders. Toch blijft het financiële gat bestaan; economen verwachten dat alternatieve inkomstenmaatregelen—mogelijk hogere wegentol of een toeristenbelasting—zullen opduiken in de begroting van 2026-27. Voorlopig kunnen grensgangers opgelucht ademhalen, maar de discussie benadrukt hoe transportheffingen snel politieke splijtzwammen kunnen worden in een stad die probeert de publieke financiën in balans te brengen met concurrentiekracht.
De heffing was opgenomen in de begroting voor 2025-26 om een tekort van HK$87 miljard te helpen dichten en onderhoud te financieren van grensovergangen zoals de Hongkong–Zhuhai–Macao-brug en de Shenzhen Bay Port. Kamer van koophandel, grensoverschrijdende logistieke bedrijven en toerisme-exploitanten waarschuwden echter dat dit extra kosten en administratieve lasten zou veroorzaken, juist nu het reisverkeer weer op het niveau van voor de pandemie komt. Volgens gegevens van het Transportdepartement passeerden in het vierde kwartaal van 2025 dagelijks ongeveer 14.000 in Hongkong geregistreerde privéauto’s de landgrens met Guangdong.
Zakenlieden vreesden dat de heffing spontane bezoeken aan fabrieken en klantafspraken in de Greater Bay Area zou ontmoedigen, waar strengere regels voor het reserveren van slots binnen het Closed Road Permit-systeem het aantal Hongkongse voertuigen op het vasteland al beperkt. Reisbeheerbedrijf CWT schatte dat de heffing voor een salesmanager die drie keer per maand heen en weer reist, ongeveer HK$8.000 extra per jaar zou betekenen.
Door de heffing voorlopig te schrappen, hopen de autoriteiten de voortgang van grensoverschrijdende integratieprojecten zoals de Qianhai Cooperation Zone en het Nansha vrijhandelsgebied te behouden, die afhankelijk zijn van soepele mobiliteit van talent en investeerders. Toch blijft het financiële gat bestaan; economen verwachten dat alternatieve inkomstenmaatregelen—mogelijk hogere wegentol of een toeristenbelasting—zullen opduiken in de begroting van 2026-27. Voorlopig kunnen grensgangers opgelucht ademhalen, maar de discussie benadrukt hoe transportheffingen snel politieke splijtzwammen kunnen worden in een stad die probeert de publieke financiën in balans te brengen met concurrentiekracht.
Bron: South China Morning Post
