De Directorate General of Civil Aviation (DGCA) van India heeft op 23 februari conceptwijzigingen voorgesteld voor de Aircraft Rules van 1937, waarmee autoriteiten storende passagiers tot 24 maanden kunnen verbieden om met alle in India geregistreerde luchtvaartmaatschappijen te vliegen. Dit voorstel maakt deel uit van een nieuw “zero-tolerance” beleid dat ook standaardregels vastlegt voor het classificeren van overtredingen, het trainen van bemanning en het melden van incidenten aan de politie.
Volgens het concept worden overtredingen ingedeeld in drie niveaus: Niveau 1 (verbale intimidatie), Niveau 2 (fysieke agressie) en Niveau 3 (levensbedreigend gedrag). De maximale vliegverboden stijgen van respectievelijk drie, zes en twaalf maanden naar zes, twaalf en vierentwintig maanden. Recidivisten kunnen dubbele straffen krijgen. Luchtvaartmaatschappijen moeten zaken binnen 24 uur voorleggen aan een interne commissie en details uploaden naar een centrale DGCA-database die een uniforme no-fly lijst bijhoudt.
![India’s DGCA stelt een vliegverbod van twee jaar voor voor lastige passagiers]()
De regulator werd aangespoord door een stijging van 37 procent in meldingen van storend gedrag in 2025, met als hoogtepunt een veelbesproken incident op een vlucht van Goa naar Delhi waarbij een passagier het cabinepersoneel aanviel vanwege een discussie over zitplaatsen. Wereldwijde mobiliteitsmanagers klagen dat ad-hoc zwarte lijsten bij verschillende Indiase maatschappijen voor onzekerheid zorgen bij het verhuizen van personeel; een geharmoniseerde lijst maakt het voor HR-teams mogelijk om één enkele compliance-check uit te voeren.
De reacties uit de sector zijn gemengd. Full-service maatschappijen juichen de duidelijkere procedures toe, terwijl low-cost airlines vrezen voor extra administratieve lasten. De Federation of Indian Airlines heeft de DGCA gevraagd om duidelijkheid of buitenlandse maatschappijen die naar India vliegen de lijst ook moeten respecteren. Reizigersrechtenorganisaties pleiten ondertussen voor proportionaliteit, omdat lange vliegverboden de baan van migrerende werknemers kunnen bedreigen, voor wie vliegen vaak de enige manier is om naar huis te reizen.
Belanghebbenden hebben 30 dagen de tijd om commentaar te geven voordat de DGCA de regels definitief maakt. Bedrijven doen er goed aan hun reisbeleid te herzien, gedragsclausules op te nemen en reizende medewerkers – vooral projectteams die intensief pendelen – te informeren over de strengere gevolgen van wangedrag aan boord.
Volgens het concept worden overtredingen ingedeeld in drie niveaus: Niveau 1 (verbale intimidatie), Niveau 2 (fysieke agressie) en Niveau 3 (levensbedreigend gedrag). De maximale vliegverboden stijgen van respectievelijk drie, zes en twaalf maanden naar zes, twaalf en vierentwintig maanden. Recidivisten kunnen dubbele straffen krijgen. Luchtvaartmaatschappijen moeten zaken binnen 24 uur voorleggen aan een interne commissie en details uploaden naar een centrale DGCA-database die een uniforme no-fly lijst bijhoudt.
De regulator werd aangespoord door een stijging van 37 procent in meldingen van storend gedrag in 2025, met als hoogtepunt een veelbesproken incident op een vlucht van Goa naar Delhi waarbij een passagier het cabinepersoneel aanviel vanwege een discussie over zitplaatsen. Wereldwijde mobiliteitsmanagers klagen dat ad-hoc zwarte lijsten bij verschillende Indiase maatschappijen voor onzekerheid zorgen bij het verhuizen van personeel; een geharmoniseerde lijst maakt het voor HR-teams mogelijk om één enkele compliance-check uit te voeren.
De reacties uit de sector zijn gemengd. Full-service maatschappijen juichen de duidelijkere procedures toe, terwijl low-cost airlines vrezen voor extra administratieve lasten. De Federation of Indian Airlines heeft de DGCA gevraagd om duidelijkheid of buitenlandse maatschappijen die naar India vliegen de lijst ook moeten respecteren. Reizigersrechtenorganisaties pleiten ondertussen voor proportionaliteit, omdat lange vliegverboden de baan van migrerende werknemers kunnen bedreigen, voor wie vliegen vaak de enige manier is om naar huis te reizen.
Belanghebbenden hebben 30 dagen de tijd om commentaar te geven voordat de DGCA de regels definitief maakt. Bedrijven doen er goed aan hun reisbeleid te herzien, gedragsclausules op te nemen en reizende medewerkers – vooral projectteams die intensief pendelen – te informeren over de strengere gevolgen van wangedrag aan boord.
Bron: The Times of India
