Pools hoogste gerechtshof verplicht burgerlijke stand om huwelijken van gelijkgeslachtige paren uit de EU te erkennen, waardoor de weg wordt vrijgemaakt voor verblijfsrechten

In een baanbrekende uitspraak van 20 maart, die gisteren, 24 maart 2026, openbaar werd gemaakt, heeft het Poolse Hooggerechtshof voor Bestuursrecht (Najwyższy Sąd Administracyjny, NSA) bepaald dat lokale burgerlijke standkantoren huwelijksakten van gelijkgeslachtelijke koppels die legaal in een andere EU-lidstaat zijn getrouwd, moeten inschrijven. De uitspraak, in de zaak *Cupriak-Trojan & Trojan tegen de Mazovische Voivode*, volgt rechtstreeks op een precedent van het Europees Hof van Justitie uit november 2025, dat alle lidstaten verplicht dergelijke huwelijken te erkennen voor vrijverkeersdoeleinden. Tot nu toe weigerden Poolse ambtenaren systematisch buitenlandse huwelijken van gelijkgeslachtelijke paren in het nationale register op te nemen, waardoor niet-EU-echtgenoten geen verblijfsvergunning konden krijgen, in tegenstelling tot heteroseksuele partners. De NSA oordeelde dat deze praktijk in strijd is met de EU-regels voor vrij verkeer en artikel 21 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. De rechtbank beval het Mazovische register de akte te registreren en riep lagere instanties op dit voorbeeld te volgen in vergelijkbare gevallen.

Voor werkgevers betekent dit een ingrijpende verandering in de naleving. HR-teams die zich bezighouden met internationale opdrachten kunnen nu gelijkgeslachtelijke partners ondersteunen via dezelfde gezinsherenigingsprocedure als voor heteroseksuele partners, wat de verwerkingstijd met enkele maanden verkort en de noodzaak voor discretionaire humanitaire vergunningen wegneemt. Immigratieadviseurs verwachten een toename van aanvragen van multinationale medewerkers die nu in aanmerking komen voor verblijfskaarten.



De uitspraak legaliseert gelijkgeslachtelijk huwelijk in Polen niet automatisch; het binnenlandse recht en de grondwet definiëren het huwelijk nog steeds als een verbintenis tussen een man en een vrouw. Het ministerie van Justitie erkende echter dat uitvoeringsregels aangepast moeten worden, en de mensenrechtencommissaris waarschuwde dat sommige lokale kantoren mogelijk weerstand bieden totdat formele richtlijnen worden uitgevaardigd. Bedrijven doen er daarom goed aan extra documenten voor te bereiden, zoals geapostilleerde huwelijksakten en beëdigde vertalingen, om het risico op ad-hoc weigeringen tijdens de overgangsfase te beperken.

In de praktijk wordt aangeraden dat mobiele werknemers die al in het buitenland getrouwd zijn, de inschrijving laten starten voordat ze een verblijfsvergunning aanvragen. Wie een verhuizing plant, kan overwegen eerst in een andere EU-lidstaat te trouwen om zo gebruik te maken van de verduidelijkte procedure. Mobiliteitsmanagers wordt geadviseerd om medewerkers die verhuizen te informeren over de mogelijke noodzaak van persoonlijke bezoeken aan het burgerlijk register en de komende instructies van het ministerie van Binnenlandse Zaken nauwlettend te volgen.