Kosten voor sponsorlicentie verdubbelen door verhoging CoS-tarief en strengere nalevingsregels van het Home Office

Specialisten in zakelijke immigratie van Morgan Smith Immigration waarschuwen dat het speelveld voor houders van een sponsorvergunning in het VK op 8 april 2026 ingrijpend is veranderd. In een uitgebreide analyse, gepubliceerd op 14 april, merkt het bedrijf op dat de kosten voor het uitgeven van een Certificate of Sponsorship (CoS) onder de Skilled Worker-route zijn gestegen van £239 naar £525—een toename van 120%. In combinatie met hogere aanvraagkosten voor de sponsorvergunning (£1.682 voor grote werkgevers) en een Immigration Health Surcharge die nu vaststaat op £1.035 per persoon per jaar, bedragen de basislasten om een enkele gekwalificeerde werknemer voor vier jaar naar het VK te halen nu meer dan £5.500, exclusief professionele kosten.

Even belangrijk zijn de strengere nalevingsverplichtingen die in dezelfde update van het Home Office zijn ingevoerd. Sponsors moeten nu aantonen dat het salaris dat op elk CoS staat vermeld, in elke individuele betaalperiode wordt uitbetaald, en niet alleen op jaarbasis. Ook zijn de eisen voor het bijhouden van administratie aangescherpt, en het Home Office heeft aangegeven het aantal onaangekondigde controles in 2026 te verhogen. Het artikel bevat een auditchecklist met aandachtspunten voor salarismonitoring, bewijs van werkrecht en rapportage via het Sponsor Management System.



HR- en financiële leiders worden geadviseerd hun kosten-per-aanwervingmodellen te herzien, budgetten aan te passen voor een hoger aantal CoS-aanvragen en interne audits in te plannen om controles door het Home Office voor te zijn. De auteurs waarschuwen dat het niet aanpassen kan leiden tot schorsing van de vergunning, juist nu alternatieve immigratieroutes steeds beperkter worden.

Voor multinationals is de boodschap duidelijk: sponsoring in het VK blijft mogelijk, maar wordt snel een kostbare en compliance-intensieve route. Bedrijven die de extra kosten en administratieve lasten niet kunnen dragen, zullen hun talentstrategieën moeten heroverwegen—mogelijk met een voorkeur voor kortetermijnpendelaars of remote-first functies in plaats van langdurige opdrachten in het VK.