Op 29 mei publiceerde Italië het wetsbesluit 83/2026, de langverwachte omzetting van EU-richtlijn 2024/1233 over de Single Permit voor onderdanen van derde landen. De hervorming wijzigt de Immigratiewet van 1998 en introduceert één gestroomlijnde procedure die binnen 30 dagen zowel verblijfs- als werkvergunningen verleent—een flinke verkorting ten opzichte van de eerdere gemiddelde doorlooptijd van 60 tot 90 dagen.
Belangrijke veranderingen zijn onder meer nieuwe verplichtingen voor werkgevers: zij moeten buitenlandse werknemers schriftelijk op de hoogte houden van elke stap in het nulla osta-proces en mogen geen ontvangstbewijzen van aanvragen achterhouden, een praktijk die werknemers vaak in illegale arbeid vasthield. De verwerkingstijden worden nu gepauzeerd wanneer prefecturen om aanvullende documenten vragen, wat langverwachte juridische duidelijkheid biedt voor bedrijven die startdata plannen.
![Italië Versnelt Invoering ‘Enkel Werkvergunning’ Onder Dekreet 83/2026]()
Het besluit verduidelijkt ook welke categorieën zijn uitgesloten (seizoensarbeiders, intra-bedrijfstransferees, gedetacheerde werknemers) en brengt de Italiaanse wetgeving in lijn met EU-regels over gelijke beloning en toegang tot beroepsopleidingen.
Voor multinationale HR-teams is het belangrijk dat vanaf september 2026 elektronische indiening verplicht wordt, ondersteund door een uniform dashboard dat wordt gedeeld door het ministerie van Binnenlandse Zaken en het ministerie van Arbeid. Werkgevers met veel niet-EU-werknemers doen er goed aan hun onboardingprocessen aan te passen, standaardarbeidsovereenkomsten te herzien op nalevingsclausules en budget vrij te maken voor mogelijke IT-integratie met het nieuwe portaal.
Immigratieadvocaten juichen de versnelde procedure toe, maar waarschuwen dat prefecturen nog personeel moeten aannemen en archieven moeten digitaliseren om de 30-dagen termijn te halen. Als dat niet gebeurt, kan Italië terugvallen in de knelpunten die de quota van het 2025 Decreto Flussi ondermijnden. Voorlopig markeert de hervorming echter een verschuiving van noodquota naar een voorspelbaarder, op vaardigheden gericht immigratiekader—goed nieuws voor de Italiaanse maakindustrie die kampt met acute arbeidskrapte.
Belangrijke veranderingen zijn onder meer nieuwe verplichtingen voor werkgevers: zij moeten buitenlandse werknemers schriftelijk op de hoogte houden van elke stap in het nulla osta-proces en mogen geen ontvangstbewijzen van aanvragen achterhouden, een praktijk die werknemers vaak in illegale arbeid vasthield. De verwerkingstijden worden nu gepauzeerd wanneer prefecturen om aanvullende documenten vragen, wat langverwachte juridische duidelijkheid biedt voor bedrijven die startdata plannen.
Het besluit verduidelijkt ook welke categorieën zijn uitgesloten (seizoensarbeiders, intra-bedrijfstransferees, gedetacheerde werknemers) en brengt de Italiaanse wetgeving in lijn met EU-regels over gelijke beloning en toegang tot beroepsopleidingen.
Voor multinationale HR-teams is het belangrijk dat vanaf september 2026 elektronische indiening verplicht wordt, ondersteund door een uniform dashboard dat wordt gedeeld door het ministerie van Binnenlandse Zaken en het ministerie van Arbeid. Werkgevers met veel niet-EU-werknemers doen er goed aan hun onboardingprocessen aan te passen, standaardarbeidsovereenkomsten te herzien op nalevingsclausules en budget vrij te maken voor mogelijke IT-integratie met het nieuwe portaal.
Immigratieadvocaten juichen de versnelde procedure toe, maar waarschuwen dat prefecturen nog personeel moeten aannemen en archieven moeten digitaliseren om de 30-dagen termijn te halen. Als dat niet gebeurt, kan Italië terugvallen in de knelpunten die de quota van het 2025 Decreto Flussi ondermijnden. Voorlopig markeert de hervorming echter een verschuiving van noodquota naar een voorspelbaarder, op vaardigheden gericht immigratiekader—goed nieuws voor de Italiaanse maakindustrie die kampt met acute arbeidskrapte.
Bron: EC News
