Italië’s “Decreto Lavoro 2026” Wordt Wet: Strengere Regels Tegen Uitbuiting en Uitbreiding van Aanwervingspremies

Italië’s langverwachte Decreto Lavoro 2026 heeft op 26 juni de laatste parlementaire horde genomen en is daarmee minder dan twee maanden na de eerste uitgifte omgezet in wet. Het pakket, met een waarde van ongeveer €1 miljard aan nieuwe uitgaven, combineert arbeidsmarktstimuleringsmaatregelen met strengere nalevingsregels die direct werkgevers treffen die afhankelijk zijn van buitenlands talent. Het middelpunt is het principe van “salario giusto” (eerlijk loon). Hoewel wetgevers opnieuw afzagen van het invoeren van een wettelijk minimumloon, komen bedrijven alleen in aanmerking voor staatsbonussen bij aanwerving als zij nationale collectieve arbeidsovereenkomsten toepassen die zijn ondertekend door de meest representatieve vakbonden en werkgeversorganisaties. HR-managers binnen multinationals moeten daarom controleren of hun Italiaanse vestigingen actuele nationale contracten hanteren voordat ze de personeelsplannen voor 2027 begroten.

Op het gebied van mobiliteit verlengt de wet de sociale zekerheidsvrijstellingen voor nieuwe vaste aanstellingen van jongeren onder de 35 en vrouwen in achterstandsposities. Omdat niet-EU-burgers in de meeste gevallen een onbepaalde arbeidsovereenkomst moeten hebben om in aanmerking te komen voor Italië’s enkele werkvergunning, verwachten belastingteams dat deze verlenging het permanent sponsoren financieel aantrekkelijker maakt – vooral in het zuiden van Italië (Mezzogiorno), waar de vrijstellingen het hoogst zijn.



Misschien wel de opvallendste verandering is de aanpak van wat de overheid “caporalato digitale” noemt. Platforms voor voedselbezorging en andere app-gebaseerde tussenpersonen krijgen nu verplichte regels voor gegevensdeling en gezamenlijke aansprakelijkheid, vergelijkbaar met die al gelden in de landbouwsector. De ministeries van Binnenlandse Zaken en Arbeid krijgen de bevoegdheid om een digitaal platform te schorsen bij herhaalde overtredingen – een ongekende sanctie in Europa die de on-demand economie kan hervormen en operators kan dwingen duizenden migrantenbezorgers te regulariseren.

Tot slot verscherpt het decreet de termijnen in de werkvergunningprocedure die eerder dit jaar werd ingevoerd na de omzetting van de herziene EU-richtlijn voor enkele vergunningen. Provinciale arbeidskantoren moeten nu de voorlopige “nulla osta” binnen 30 dagen afgeven (voorheen 60), en politiebureaus moeten die toestemming binnen 15 dagen na de biometrische afspraak omzetten in een verblijfsvergunning. Werkgevers die de nieuwe digitale uploadtermijnen missen, riskeren hun quotumplek onder het “Decreto Flussi” 2026–2028 te verliezen. Bedrijfsmigratieteams doen er goed aan hun interne SLA-tabellen direct te herzien om knelpunten te voorkomen wanneer het volgende quotumvenster in oktober opent.