W przełomowej zmianie dla globalnie mobilnych profesjonalistów Hiszpania zniosła tzw. „zasadę 183 dni”, która automatycznie unieważniała tymczasowe pozwolenia na pobyt, gdy ich posiadacze spędzali ponad sześć kolejnych miesięcy poza krajem. Zmiana, potwierdzona 27 czerwca 2026 r. w aktualizacji orzeczenia Sądu Najwyższego opublikowanej w BOE, dotyczy około 1,5 miliona obywateli spoza UE posiadających wizy studenckie, dla cyfrowych nomadów, w ramach łączenia rodzin i inne tymczasowe zezwolenia. Sąd Najwyższy uznał, że automatyczne cofanie zezwoleń naruszało konstytucyjne prawo do swobodnego przemieszczania się, ponieważ obowiązujące przepisy nie uwzględniały testu proporcjonalności. Urzędy imigracyjne muszą teraz indywidualnie oceniać przypadki nieobecności i nie mogą odmawiać przedłużenia pobytu wyłącznie z powodu czasu spędzonego za granicą. Osoby, którym karty pobytu zostały anulowane w poprzednich latach, mogą ubiegać się o ich przywrócenie, przedstawiając dowody na utrzymanie więzi z Hiszpanią. Dla korporacji międzynarodowych zmiana ma natychmiastowe skutki praktyczne. Pracownicy delegowani do Hiszpanii mogą teraz podejmować dłuższe projekty zagraniczne lub rotacje w kraju macierzystym bez ryzyka utraty statusu, pod warunkiem spełniania standardowych kryteriów przedłużenia (dochód, ubezpieczenie, czysta karta karna). Menedżerowie ds. podróży przewidują znaczny spadek rezerwacji lotów awaryjnych związanych z zbliżającymi się terminami sześciomiesięcznymi. Choć orzeczenie eliminuje główny problem, prawnicy ostrzegają, że nieobecności nadal wliczają się do limitu dziesięciu miesięcy w pierwszym pięcioletnim okresie kwalifikującym do stałego pobytu. Firmy powinny więc monitorować dni podróży dla długoterminowego planowania, nawet jeśli krótkoterminowa presja na zgodność maleje. Nie są wymagane żadne dodatkowe formalności ani opłaty; zmiana działa automatycznie. Jednak działy HR powinny zaktualizować wewnętrzne polityki mobilności i poinstruować dostawców usług płacowych, aby nie wstrzymywali świadczeń związanych z wyrównaniem podatków, gdy pracownik przekroczy 183 dni za granicą podczas tymczasowego oddelegowania, ponieważ status rezydenta pozostaje ważny.
Źródło: Stamped Nomad
