De uitspraak van het Hooggerechtshof in Blanche tegen Lau herschrijft de regels voor terugkeer van houders van een groene kaart

Op 27 juni analyseerde het arbeidsrechtelijke advocatenkantoor Ogletree Deakins de beslissing van het Hooggerechtshof van 23 juni in de zaak Blanche tegen Lau, een uitspraak die de manier waarop Amerikaanse grensbeambten wettige permanente bewoners (LPR’s) behandelen bij terugkeer uit het buitenland ingrijpend zal veranderen. In een 6-3 uitspraak, geschreven door rechter Clarence Thomas, oordeelde het Hof dat Customs and Border Protection een LPR kan “voorwaardelijk toelaten” (parole), in plaats van daadwerkelijk toe te laten, puur op basis van verdenking van een ontoelaatbaar vergrijp, zonder dat er een veroordeling of duidelijk bewijs nodig is op het moment van binnenkomst. Parole betekent dat de reiziger fysiek in de Verenigde Staten is, maar juridisch niet is toegelaten, waardoor hij zijn werkvergunning verliest en te maken krijgt met tal van mobiliteitsproblemen. Payroll-afdelingen moeten het werk opschorten totdat de LPR de aanklachten weet te weerleggen of goedkeuring krijgt van een immigratierechter.



De zaak ontstond toen Muk Choi Lau, een in China geboren houder van een green card, in 2012 werd tegengehouden op JFK Airport vanwege een lopende aanklacht wegens namaakgoederen. De uitspraak lost een verschil in interpretatie tussen gerechtelijke arrondissementen op en geeft DHS-beambten meer discretionaire bevoegdheid op luchthavens en landgrenzen. Afdelingen bedrijfsreizen moeten rekening houden met meer secundaire controles en mogelijke vertragingen voor LPR-medewerkers met onopgeloste juridische kwesties, waaronder belastingaanslagen die op fraude kunnen wijzen.

Ogletree raadt multinationals aan om vooraf risicobeoordelingen te doen voor green-cardhouders met enige strafrechtelijke of regelgevende blootstelling. Sommige bedrijven voeren “return-to-work”-protocollen in: als een LPR op parole wordt gesteld, plaatst HR die persoon direct op onbetaald verlof en schakelt snel externe juridische hulp in om borgtocht of een alternatieve status te regelen. De uitspraak benadrukt ook het belang van wereldwijde mobiliteits- en belastingplanning; een LPR die langdurig buiten het land verblijft onder parole-status kan onbedoeld de verblijfsduur voor naturalisatie of belastingdomicilie resetten, wat de kosten van langdurige uitzendingen kan compliceren.