Brazilië zette op 17 juli een belangrijke stap richting een herziening van het luchtverkeer in Zuid-Amerika. Het Ministerie van Havens en Luchthavens bevestigde de ondertekening van een memorandum van overeenstemming met Argentinië, Chili en Paraguay voor de oprichting van een ‘Céu Único Sul-Americano’—een Enkel Zuid-Amerikaans Luchtverkeer. Deze overeenkomst, die deze week tijdens de Mercosur-top werd onthuld en door Brazil Journal werd gerapporteerd, verplicht de vier regeringen om binnen 12 maanden een verdrag op te stellen dat zevende-vrijheidsrechten toekent. Dit stelt luchtvaartmaatschappijen in staat om tussen twee lidstaten te vliegen zonder hun thuisland te passeren.
Als deze hervorming volledig wordt doorgevoerd, zou het de open-luchtverkeersrevolutie van Europa in de jaren ’90 kunnen evenaren, die leidde tot de opkomst van goedkope luchtvaartmaatschappijen zoals Ryanair en easyJet. Voor Brazilië, waar de binnenlandse markt wordt gedomineerd door drie grote spelers, kan meer liberalisering buitenlandse low-cost carriers aantrekken om directe routes te openen die de drukke Rio-São Paulo-as vermijden, de gemiddelde tarieven verlagen en secundaire steden aantrekkelijker maken voor internationale investeringen.
De overheid verwacht dat het aantal passagiers binnen vijf jaar met 15 tot 20% kan stijgen, wat de druk op publieke subsidies voor routes kan verlichten. Het memorandum geeft een technische werkgroep de opdracht om een gefaseerd plan uit te werken voor nog diepere integratie, inclusief achtste en negende-vrijheidsrechten voor cabotage. Dit zou bijvoorbeeld een Chileense maatschappij toestaan om volledig binnenlandse vluchten in Brazilië uit te voeren. Cabotage vereist echter goedkeuring van het congres, aangezien de Braziliaanse luchtvaartwet dit momenteel verbiedt.
Toch stellen belanghebbenden zoals infrastructuurbedrijf MoveInfra dat concurrentiedruk de beste manier is om de stijgende ticketprijzen, veroorzaakt door hogere brandstof- en luchthavenkosten, te beteugelen. Bedrijfsreismanagers doen er goed aan de tijdlijnen nauwlettend te volgen: zodra de zevende-vrijheidsrechten van kracht worden—mogelijk al halverwege 2027—verwachten netwerkplanners nieuwe driehoekige routes zoals Santiago-Rio-Buenos Aires of São Paulo-Asunción-Mendoza. Dit betekent meer rechtstreekse vluchten, kortere reistijden en minder afhankelijkheid van de hub in São Paulo (GRU) voor regionale verbindingen.
Multinationals kunnen ook meer onderhandelingsmacht krijgen bij het afsluiten van zakelijke contracten als er meer luchtvaartmaatschappijen op de markt komen. Er blijven echter uitdagingen: vakbonden in alle vier landen uiten zorgen over druk op lonen door concurrentie, terwijl toezichthouders veiligheids- en consumentenbeschermingsnormen moeten harmoniseren. Desondanks suggereert de politieke impuls achter het Single Sky-initiatief dat het Zuid-Amerikaanse luchtruim binnen tien jaar tot een van de meest geliberaliseerde ter wereld kan behoren—met ingrijpende gevolgen voor de mobiliteit van mensen en goederen op het continent.
Als deze hervorming volledig wordt doorgevoerd, zou het de open-luchtverkeersrevolutie van Europa in de jaren ’90 kunnen evenaren, die leidde tot de opkomst van goedkope luchtvaartmaatschappijen zoals Ryanair en easyJet. Voor Brazilië, waar de binnenlandse markt wordt gedomineerd door drie grote spelers, kan meer liberalisering buitenlandse low-cost carriers aantrekken om directe routes te openen die de drukke Rio-São Paulo-as vermijden, de gemiddelde tarieven verlagen en secundaire steden aantrekkelijker maken voor internationale investeringen.
De overheid verwacht dat het aantal passagiers binnen vijf jaar met 15 tot 20% kan stijgen, wat de druk op publieke subsidies voor routes kan verlichten. Het memorandum geeft een technische werkgroep de opdracht om een gefaseerd plan uit te werken voor nog diepere integratie, inclusief achtste en negende-vrijheidsrechten voor cabotage. Dit zou bijvoorbeeld een Chileense maatschappij toestaan om volledig binnenlandse vluchten in Brazilië uit te voeren. Cabotage vereist echter goedkeuring van het congres, aangezien de Braziliaanse luchtvaartwet dit momenteel verbiedt.
Toch stellen belanghebbenden zoals infrastructuurbedrijf MoveInfra dat concurrentiedruk de beste manier is om de stijgende ticketprijzen, veroorzaakt door hogere brandstof- en luchthavenkosten, te beteugelen. Bedrijfsreismanagers doen er goed aan de tijdlijnen nauwlettend te volgen: zodra de zevende-vrijheidsrechten van kracht worden—mogelijk al halverwege 2027—verwachten netwerkplanners nieuwe driehoekige routes zoals Santiago-Rio-Buenos Aires of São Paulo-Asunción-Mendoza. Dit betekent meer rechtstreekse vluchten, kortere reistijden en minder afhankelijkheid van de hub in São Paulo (GRU) voor regionale verbindingen.
Multinationals kunnen ook meer onderhandelingsmacht krijgen bij het afsluiten van zakelijke contracten als er meer luchtvaartmaatschappijen op de markt komen. Er blijven echter uitdagingen: vakbonden in alle vier landen uiten zorgen over druk op lonen door concurrentie, terwijl toezichthouders veiligheids- en consumentenbeschermingsnormen moeten harmoniseren. Desondanks suggereert de politieke impuls achter het Single Sky-initiatief dat het Zuid-Amerikaanse luchtruim binnen tien jaar tot een van de meest geliberaliseerde ter wereld kan behoren—met ingrijpende gevolgen voor de mobiliteit van mensen en goederen op het continent.
Bron: Brazil Journal
