Vlaanderen verscherpt regels voor werkvergunningen, waardoor kosten stijgen en buitenlandse aanwervingen afnemen

De noordelijke regio Vlaanderen in België is stilletjes uitgegroeid tot een van de strengste regio’s van Europa op het gebied van arbeidsmigratie. Sinds 1 januari 2026 is een pakket maatregelen van kracht dat de aanvraagkosten voor de gecombineerde vergunning heeft verhoogd, de lijst met toegestane beroepen heeft beperkt en de meeste laag- en middelbaar geschoolde functies uit het systeem heeft verwijderd. Cijfers die aan De Tijd zijn vrijgegeven, tonen aan dat werkgevers in de eerste zeven maanden van 2026 4.125 aanvragen voor een gecombineerde vergunning indienden, 12% minder dan in dezelfde periode van 2025. Vlaams minister van Werk Zuhal Demir (N-VA) stelt dat deze daling bewijst dat het beleid “werkt zoals bedoeld”: bedrijven moeten eerst het lokale talent aanspreken voordat ze over de grens kijken.

Bedrijfsorganisaties wijzen echter op een complexer verhaal. Transportfederatie Febetra waarschuwt voor een chronisch tekort van 5.000 chauffeurs dat niet met binnenlandse aanwervingen kan worden opgelost. De Vlaamse Kamer van Koophandel VOKA voorspelt dat werkgevers zullen uitwijken naar “detachering” – het inhuren van werknemers via contracten van dochterondernemingen in Polen of Litouwen en hen uitzenden naar België – een maas in de wet die wel de gewenste arbeidskrachten oplevert, maar de Belgische sociale zekerheidskassen benadeelt.

Academici bieden een genuanceerde kijk. Arbeidsmarkteconoom Jan Denys merkt op dat België relatief liberaal blijft voor hooggeschoolde migranten, die nog steeds zijn vrijgesteld van quota en profiteren van versnelde procedures. De echte knelpunten liggen bij visumcategorieën voor magazijnmedewerkers, horecapersoneel en bouwvakkers. Of de nieuwe obstakels lokale werkzoekenden ertoe aanzetten deze functies te vervullen, “zal pas over twee à drie jaar duidelijk worden,” aldus Denys.



Voor global mobility managers is de boodschap helder: aanwerven binnen Vlaamse entiteiten vraagt nu meer voorbereidingstijd, grotere budgetten en een waterdichte onderbouwing dat de vacature niet binnen de EU kan worden ingevuld. Bedrijven die de extra kosten niet willen of kunnen dragen, zullen personeel elders moeten plaatsen en afhankelijk zijn van kortdurende detacheringen, met gevolgen voor loonadministratie, belastingen en meldingen van gedetacheerde werknemers.

Expats die al in België zijn, worden niet getroffen, maar verlengingen zullen strenger worden gecontroleerd. Immigratieadviseurs raden aan om aanvragen voor de gecombineerde vergunning minstens vier maanden voor de beoogde startdatum in te dienen en rekening te houden met extra vertalingen en attestaties die onder de strengere regels vereist zijn.

In de bredere EU-context illustreert de Vlaamse aanpak een trend naar migratie op basis van vaardigheden en hogere toetredingsdrempels. Buurlanden Wallonië en Brussel zijn deze weg nog niet ingeslagen, wat zorgt voor een versnipperd binnenlands landschap waar multinationale HR-teams voorzichtig doorheen moeten navigeren.