Franse presidentskandidaat Édouard Philippe belooft legale immigratie te halveren en visa voor gezinshereniging te bevriezen

In een prime-time interview op France 2 op de middag van 9 oktober 2026 presenteerde voormalig premier en leider van Horizons, Édouard Philippe, een van de strengste immigratieplannen die tot nu toe zijn gepresenteerd in de huidige presidentsverkiezingen. Slechts zes maanden voor de eerste ronde stelde de centrumrechtse politicus dat Frankrijk moet “terugkeren naar het kader van vóór 2010” en het jaarlijkse aantal nieuwe verblijfsvergunningen moet terugbrengen van ongeveer 400.000 naar “ruim onder de 200.000”. Hij betoogde dat de toestroom van migranten de openbare diensten “overbelast” en de sociale samenhang ondermijnt, terwijl hij benadrukte dat zorgvuldig gerichte arbeidsmigratiekanalen behouden zouden blijven.

Het meest controversiële onderdeel is een voorgesteld vijfjarig “moratorium” op immigratie voor gezinshereniging – momenteel de op één na grootste categorie van langlopende visa. Philippe erkende dat het recht op gezinsleven wordt beschermd door het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, maar suggereerde dat Frankrijk samen met andere landen zou moeten werken aan een aanvullend protocol dat een strengere interpretatie mogelijk maakt. Juridische experts twijfelden meteen of zo’n maatregel stand zou houden bij toetsing door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens.



Bedrijfsorganisaties reageerden voorzichtig. MEDEF, de belangrijkste werkgeversfederatie, waarschuwde dat een ongerichte beperking de chronische tekorten in de bouw, horeca en ouderenzorg – sectoren die sterk afhankelijk zijn van niet-EU-werknemers – zou kunnen verergeren. Philippe probeerde het bedrijfsleven gerust te stellen door te benadrukken dat een uitgebreidere “arbeidsmigratie”-route – mogelijk gebaseerd op het bestaande Passeport Talent – open zou blijven voor beroepen met aantoonbare tekorten.

Voor mobiliteitsmanagers zou het voorstel, als het wordt ingevoerd, een ingrijpende verandering betekenen in de langetermijnplanning van de arbeidsmarkt. Bedrijven kunnen te maken krijgen met strengere quota, langere verwerkingstijden en nieuwe nalevingscontroles om aan te tonen dat functies niet lokaal kunnen worden ingevuld. Bevriezingen van gezinshereniging zouden ook expatpakketten bemoeilijken, aangezien veel multinationals op deze route vertrouwen om partners en gezinsleden binnen te halen. HR-directeuren bekijken nu al hun detacheringbeleid en moeten mogelijk budget reserveren voor uitgebreide gezinsondersteuning of alternatieve visumtrajecten.

De politieke agenda is strak: een volledig wetsvoorstel kan pas na de verkiezingen worden ingediend, waardoor bedrijven tot medio 2027 weinig duidelijkheid hebben. Toch geeft de retoriek aan dat immigratie het dominante thema wordt in de Franse campagne en dat werkgevers nu al scenario’s moeten gaan uitwerken, vooral voor cruciale projecten in de periode 2027–2030 die uitgaan van een gestage instroom van buitenlands talent.