Versie 18 van de bezoekersgids gepubliceerd: Erasmus+ hervat en regels voor bedrijfsactiviteiten verduidelijkt

UKVI heeft versie 18 van de ‘Visit Caseworker Guidance’ uitgebracht, gedateerd 8 oktober 2026. Dit document biedt frontlinie-medewerkers – en daarmee ook reizigers en hun werkgevers – een geactualiseerde handleiding voor de Standard Visitor-route. De meest opvallende wijziging is de formele herintroductie van Erasmus+ uitwisselingen als toegestane activiteit, twee jaar nadat het VK opnieuw deelnam aan het EU-programma. Universiteiten kunnen weer gaststudenten en academici tot zes maanden ontvangen zonder dat er een sponsor nodig is, mits de vergoeding uit het buitenland komt.

Voor bedrijven voegt de richtlijn nieuwe voorbeeldscenario’s toe onder ‘PA 7’ – de algemene bepaling die wordt gebruikt door consultants en intra-groep specialisten die kortdurend werk verrichten. Caseworkers moeten presentaties op interne conferenties, software-installaties en korte periodes van probleemoplossing bij klanten accepteren, zolang de bezoeker in het buitenland betaald en in dienst blijft.

Het document verduidelijkt ook dat het verzorgen van een zieke familielid tijdens een privébezoek is toegestaan, waarmee een lang bestaande onduidelijkheid wordt weggenomen die vaak tot weigeringen aan de grens leidde. In lijn met risicogebaseerde besluitvorming worden ambtenaren geïnstrueerd om meer gewicht te geven aan de wereldwijde reisgeschiedenis van een aanvrager: herhaalde naleving van immigratiewetten van de VS, Schengen of CANZUK is nu een positief punt; onverklaarde gaten in een paspoort leiden daarentegen tot extra geloofwaardigheidscontroles.

Het Home Office hoopt dat deze nieuwe aanpak onnodige doorverwijzingen vermindert en de verwerkingstijden verkort, die nog steeds gemiddeld 15 werkdagen bedragen voor bezoekvisa. Managers van zakenreizen moeten er rekening mee houden dat de richtlijnen de regels voor derdepartij-sponsoring aanscherpen. Uitnodigingsbrieven moeten nu bevestigen dat het uitnodigende bedrijf zelf niet in strijd is met immigratiewetten en precies aangeven hoe accommodatie en levensonderhoud worden bekostigd. Het niet naleven hiervan kan leiden tot directe weigering, in plaats van de eerdere ‘verzoek om aanvullende informatie’.

Hoewel de geactualiseerde richtlijn strikt genomen geen wet is – het valt onder Appendix V van de Immigration Rules – is het wel het document dat beoordelaars in de praktijk volgen. Bedrijven wordt daarom aangeraden om hun standaard uitnodigingsbrieven, reizigersinstructies en global mobility-beleid direct aan te passen aan de nieuwe formuleringen.