USA rozszerza odmowy wiz ze względów zdrowotnych o przewlekłe schorzenia, takie jak cukrzyca i otyłość

W nieupublicznionym depeszu, która dotarła do ambasad USA na całym świecie późnym wieczorem 11 listopada, Departament Stanu nakazał urzędnikom konsularnym traktować szeroki zakres przewlekłych schorzeń – w tym cukrzycę, otyłość, choroby sercowo-naczyniowe oraz niektóre zaburzenia psychiczne – jako potencjalne podstawy do odmowy zarówno wiz imigracyjnych, jak i nieimigracyjnych.

Dyrektywa modyfikuje długo obowiązujący test „public-charge”, który już wcześniej wykluczał wnioskodawców mogących stać się zależnymi od pomocy rządowej. Teraz urzędnicy muszą ocenić, czy wnioskodawca jest w stanie pokryć dożywotnie koszty leczenia bez wsparcia publicznego oraz czy choroby osób na jego utrzymaniu mogą uniemożliwić mu podjęcie pracy. Depesza zachęca nawet do zadawania pytań o realistyczny, długoterminowy plan opieki, jeśli ktoś z rodziny stanie się niezdolny do samodzielnej egzystencji.



Dotychczas badania zdrowotne koncentrowały się na chorobach zakaźnych, takich jak gruźlica. Rozszerzenie ich na choroby niezakaźne to największa zmiana w zasadach medycznej dopuszczalności imigracyjnej od dekad. Prawnicy imigracyjni ostrzegają, że nowe wytyczne dają ogromną swobodę poszczególnym placówkom i mogą nieproporcjonalnie dotknąć starszych wnioskodawców, rodziny o niskich dochodach oraz obywateli krajów o wysokim wskaźniku otyłości. Menedżerowie ds. mobilności korporacyjnej powinni spodziewać się większej liczby procedur administracyjnych, żądań dokumentacji medycznej oraz opóźnień w rozpoczęciu pracy przez transferowanych pracowników.

Dla pracodawców praktycznym wnioskiem jest przygotowanie zagranicznych pracowników i delegatów na szczegółowe pytania dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego oraz uwzględnienie dodatkowego czasu na wydanie wiz. Międzynarodowe korporacje mogą także potrzebować planów awaryjnych na wypadek odmowy wizy lub znacznych opóźnień z powodu kwestii zdrowotnych.

Choć depesza weszła w życie natychmiast, organizacje działające na rzecz praw obywatelskich już zapowiedziały kroki prawne, argumentując, że nowe przepisy przywracają elementy zlikwidowanej w 2019 roku reguły „public-charge”. Do czasu rozstrzygnięć sądowych firmy powinny jednak traktować tę politykę jako obowiązującą i odpowiednio dostosować harmonogramy relokacji.