Berlin rozważa umożliwienie uchodźcom podjęcia pracy po trzech miesiącach pobytu

Podczas konferencji prasowej rządu federalnego 25 lutego rzeczniczka Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Cathrin Bowinkelmann, potwierdziła, że minister Alexander Dobrindt zlecił przygotowanie projektu ustawy skracającej okres oczekiwania, po którym osoby ubiegające się o azyl mogą podjąć pracę. Obecnie większość wnioskodawców może pracować dopiero po sześciu miesiącach pobytu w Niemczech; nowa propozycja skraca ten czas do trzech miesięcy i znosi test priorytetu geograficznego w sektorach z poważnym niedoborem pracowników. Organizacje biznesowe od dawna postulują tę zmianę, argumentując, że rekordowa liczba wakatów – zwłaszcza w branży hotelarskiej, logistyce i opiece nad osobami starszymi – nie może zostać obsadzona lokalnie. Niemieckie Izby Przemysłowo-Handlowe (DIHK) szacują, że przyspieszenie dostępu do rynku pracy może w 2026 roku wprowadzić nawet 50 000 dodatkowych pracowników, co przełoży się na wzrost PKB o 2,3 miliarda euro. Politycy opozycji ostrzegają, że szybszy dostęp do pracy może stać się „czynnikiem przyciągającym” nielegalną migrację, jednak Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zapewnia, że rozwiązanie będzie powiązane z rygorystycznymi kontrolami tożsamości oraz automatycznym wycofaniem zezwolenia w przypadku odrzucenia wniosku o azyl. Pracodawcy nadal będą zobowiązani do wypłacania wynagrodzeń zgodnych z układami zbiorowymi oraz rejestrowania umów w Federalnej Agencji Pracy. Dla działów HR zmiana może ułatwić wdrażanie do pracy stażystów ubiegających się o azyl, którzy już uczestniczą w firmowych programach integracyjnych. Specjaliści ds. mobilności międzynarodowej powinni jednak zwrócić uwagę na szczegóły dotyczące zgodności z przepisami – projekt przewiduje nowe obowiązki raportowe oraz kary za pracę bez rejestracji. Ministerstwo planuje przedstawić projekt ustawy Bundestagowi przed przerwą letnią, z zamiarem wejścia w życie od 1 września. Jeśli zostanie przyjęty, Niemcy zrównałyby się lub nawet wyprzedziłyby sąsiednie kraje UE, takie jak Holandia (pięć miesięcy) i Francja (sześć miesięcy), w zakresie dostępu do rynku pracy, wzmacniając swoją strategię kontrolowanej migracji jako sposobu na przeciwdziałanie spadkowi demograficznemu.