Berlijn Overweegt Asielzoekers Na Drie Maanden Toegang te Geven tot de Arbeidsmarkt

Tijdens de persconferentie van de federale overheid op 25 februari bevestigde woordvoerder Cathrin Bowinkelmann van het ministerie van Binnenlandse Zaken dat minister Alexander Dobrindt ambtenaren heeft opgedragen een wetsvoorstel op te stellen om de wachttijd voordat asielzoekers mogen werken te verkorten. Volgens de huidige regels mogen de meeste aanvragers pas na zes maanden in Duitsland aan het werk; het voorstel zou deze periode terugbrengen naar drie maanden en de geografische prioriteitstoets schrappen in sectoren met acute tekorten aan arbeidskrachten. Bedrijfsverenigingen hebben zich sterk gemaakt voor deze wijziging, omdat de recordaantallen vacatures – vooral in de horeca, logistiek en ouderenzorg – niet binnenlands ingevuld kunnen worden. De Duitse Kamer van Koophandel en Industrie (DIHK) schat dat het versnellen van de toegang tot de arbeidsmarkt in 2026 tot wel 50.000 extra werknemers kan opleveren, wat de economie met 2,3 miljard euro zou versterken. Oppositiepolitici waarschuwen dat snellere toegang tot werk een “pullfactor” voor onregelmatige migratie kan worden, maar het ministerie benadrukt dat de maatregel gekoppeld zal zijn aan strenge identiteitscontroles en automatische intrekking van de werkvergunning als de asielaanvraag uiteindelijk wordt afgewezen. Werkgevers moeten nog steeds de collectief overeengekomen lonen betalen en contracten registreren bij de Federale Arbeidsdienst. Voor HR-teams kan dit de inwerkperiode van asielzoekers die al deelnemen aan integratieprogramma’s binnen bedrijven vergemakkelijken. Specialisten op het gebied van wereldwijde mobiliteit moeten echter alert zijn op nalevingsvereisten: het wetsvoorstel zal naar verwachting nieuwe rapportageverplichtingen en sancties voor niet-geregistreerd werk introduceren. Het ministerie streeft ernaar het wetsvoorstel voor het zomerreces aan de Bondsdag voor te leggen, met een beoogde ingangsdatum van 1 september. Bij goedkeuring zou Duitsland gelijklopen met – of in sommige gevallen sneller zijn dan – buurlanden binnen de EU zoals Nederland (vijf maanden) en Frankrijk (zes maanden) wat betreft toegang tot de arbeidsmarkt, waarmee het zijn strategie versterkt om gecontroleerde migratie in te zetten tegen demografische krimp.