Negocjacje dotyczące rozporządzenia UE o powrotach prowadzone przez Cypr utknęły w martwym punkcie z powodu harmonogramu wdrożenia

W miarę jak instytucje UE ścigają się, by sfinalizować Nowy Pakt o Migracji i Azylu przed planowanym wejściem w życie 12 czerwca, Cypr – obecny przewodniczący Rady UE – znalazł się w centrum impasu 22 maja 2026 roku. Podczas maratonu trójstronnych negocjacji przedstawiciele Rady, Parlamentu i Komisji nie zdołali porozumieć się co do tempa wdrażania zaktualizowanego rozporządzenia dotyczącego powrotów, regulującego wydalanie nielegalnych migrantów. Nowe spotkanie zaplanowano na 1 czerwca. Spór dotyczy artykułu 52, czyli harmonogramu wdrożenia. Główny sprawozdawca Parlamentu, Malik Azmani, zaproponował rezygnację z automatycznego wzajemnego uznawania nakazów powrotu, jeśli państwa członkowskie zaakceptują sześciomiesięczny termin pełnego stosowania przepisów. Cypr, reprezentujący Radę, nalegał na podejście etapowe: tylko trzy kluczowe artykuły miałyby obowiązywać od razu, a pozostałe 49 przepisów byłoby wprowadzane stopniowo przez 12 miesięcy, aby dać czas krajowym sądom i ośrodkom detencyjnym na dostosowanie się. Impas ma szersze konsekwencje dla mobilności pracowników. Projekt rozporządzenia zaostrza definicję „ryzyka ucieczki”, wydłuża maksymalny czas detencji z 6 do 12 miesięcy oraz wprowadza unijny „nakaz powrotu”, który linie lotnicze i przewoźnicy będą musieli sprawdzać przed wpuszczeniem obywateli państw trzecich na pokład. Międzynarodowe firmy przenoszące pracowników do lub przez Europę mogą więc stanąć przed nowymi kontrolami zgodności i wydłużonymi terminami przygotowań do wyjazdu po wejściu rozporządzenia w życie. W Parlamencie dynamika grup politycznych dodatkowo skomplikowała sytuację. Europejska Partia Ludowa nie chciała ustąpić w kwestii natychmiastowego stosowania, obawiając się, że dłuższy harmonogram osłabi odstraszający efekt rozporządzenia. Z kolei posłowie Zielonych/EFA argumentowali, że pośpieszne wdrożenie może osłabić zabezpieczenia i zablokować krajowe sądy. Obserwatorzy zauważają, że jakiekolwiek opóźnienie może przesunąć ostateczne głosowanie plenarne poza 12 czerwca, co oznaczałoby, że rozporządzenie i reszta Paktu nie zaczną obowiązywać jednocześnie – czego państwa członkowskie chcą uniknąć. Dla Cypru impas to test reputacji. Wyspa zainwestowała polityczny kapitał w promowanie swojej prezydencji w 2026 roku jako takiej, która „dostarcza” reformę migracyjną. Dyplomata Rady powiedział Agence Europe, że Prezydencja rozesłać ma w przyszłym tygodniu tekst kompromisowy, prawdopodobnie z etapowymi terminami powiązanymi z oceną zdolności operacyjnych. Firmy przemieszczające talenty po Europie powinny uważnie śledzić czerwcową sesję: po przyjęciu rozporządzenie będzie obowiązywać bezpośrednio, pozostawiając niewiele czasu na dostosowanie ocen ryzyka deportacji, polityk podróży i procedur odpowiedzialności przewoźników.