Nowa zasada DHS dotycząca tzw. public charge zaostrza kontrolę przyznawania zielonych kart, podnosząc wymagania dla wnioskodawców z Indii

Ostateczne rozporządzenie Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego USA, uchylające ochrony przed uznaniem za „obciążenie publiczne” z 2022 roku, weszło w życie 18 września 2026 r. Od tego momentu urzędnicy USCIS mogą ponownie brać pod uwagę szerszy zakres świadczeń publicznych przy ocenie, czy imigrant „prawdopodobnie stanie się głównie zależny od rządu”. Takie świadczenia jak Medicaid (z pewnymi wyjątkami), pomoc żywnościowa SNAP oraz bony mieszkaniowe z sekcji 8 znów mają negatywny wpływ na ocenę całokształtu sytuacji. Dla obywateli Indii – największej grupy ubiegającej się o zieloną kartę na podstawie zatrudnienia – zmiana ta oznacza nowe obowiązki dokumentacyjne i prawne niepewności. Prawnicy informują, że już teraz na rozmowy kwalifikacyjne dotyczące zmiany statusu zaplanowane na październik wpływają prośby o dostarczenie pięcioletniej historii korzystania ze świadczeń dla wszystkich członków gospodarstwa domowego, w tym dzieci posiadających obywatelstwo USA. Wnioskodawcy muszą teraz wykazać posiadanie prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego lub wystarczających dochodów i majątku na pokrycie przewidywanych kosztów medycznych – kryteria te szczególnie dotykają młodsze rodziny H-1B z jednym źródłem dochodu. Zespoły ds. mobilności korporacyjnej odczuwają pośrednie skutki zmian. Pracodawcy sponsorujący pracowników do stałego pobytu mogą być zmuszeni do aktualizacji prognoz kosztów, uwzględniając prywatne ubezpieczenie rodzinne lub wyższe dodatki relokacyjne. Niektóre firmy przyspieszają składanie wniosków I-485 przed końcem roku, aby wyprzedzić spodziewane opóźnienia w rozpatrywaniu, gdy urzędnicy będą się szkolić w bardziej złożonej ocenie. Inne rozważają alternatywne kierunki, takie jak Kanada, która agresywnie pozyskuje indyjskich posiadaczy wiz H-1B, oferując trzyletnie otwarte pozwolenie na pracę. Organizacje broniące praw imigrantów zapowiedziały pozwy, argumentując, że nowe przepisy wywołają „efekt mrożący”, zniechęcając praworządnych imigrantów do korzystania z kluczowych usług zdrowotnych, co zagraża zdrowiu publicznemu. DHS odpowiada, że polityka ta jedynie przywraca historyczną interpretację obowiązującą przez dekady przed 2019 rokiem i jest niezbędna do ochrony zasobów publicznych. W praktyce indyjscy wnioskodawcy powinni przeprowadzić „audyt” świadczeń przed złożeniem wniosku, zgromadzić pełną dokumentację finansową i przygotować się na dłuższy czas oczekiwania. Pracodawcy powinni zaktualizować harmonogramy zielonych kart w politykach mobilności i poinformować partnerów HR oraz zainteresowanych pracowników o zaostrzonej kontroli.