Nowy plan imigracyjny Kanady przewiduje zmniejszenie liczby zatwierdzonych pozwoleń na naukę o połowę

Indyjskie media wywołały światowe poruszenie 23 listopada 2025 roku, gdy Ottawa przedstawiła nowy Plan Poziomów Imigracji na lata 2026–28, potwierdzając radykalną zmianę w programach dla tymczasowych mieszkańców Kanady. Nagłówki skupiły się na decyzji rządu o ograniczeniu liczby nowych zezwoleń na naukę do 155 000 w 2026 roku — czyli o około 50% mniej niż w 2025 — oraz wprowadzeniu sektorowych pilotażowych programów stałego pobytu (PR) dla 33 000 tymczasowych pracowników, w tym posiadaczy wiz H-1B migrujących z USA.

Decyzja ta wynika z rosnącej presji na mieszkalnictwo, opiekę zdrowotną i infrastrukturę w głównych ośrodkach studenckich, takich jak Wielki Obszar Toronto, Metro Vancouver i Halifax. Studenci zagraniczni stanowili 7,5% populacji Kanady w 2024 roku, co jest dwukrotnie wyższym udziałem niż pięć lat wcześniej. Zaostrzenie zasad wydawania zezwoleń na naukę — zwłaszcza na poziomie licencjackim — ma na celu zmniejszenie liczby tymczasowych mieszkańców poniżej 5% do 2028 roku, przy jednoczesnym zachęcaniu kandydatów na studia magisterskie i doktoranckie, którzy napędzają innowacje w kraju.



Równocześnie Ottawa chce zatrzymać doświadczonych zagranicznych pracowników już przebywających w Kanadzie. Nowe ścieżki do stałego pobytu, ukierunkowane na konkretne zawody, będą obejmować pracowników budowlanych i rolniczych, wysoko wykwalifikowanych specjalistów z branży technologicznej oraz posiadaczy wiz H-1B dotkniętych zwolnieniami lub opóźnieniami w uzyskaniu zielonej karty w USA. Zgodnie z projektem notatek informacyjnych przekazanych prowincjom, wybrani kandydaci mogą otrzymać przyspieszone pozwolenie na stały pobyt w ciągu 12 miesięcy.

Dla kanadyjskich uczelni i kolegiów wprowadzenie limitu oznacza kluczową zmianę. Instytucje, które oparły swoje modele finansowe na szybkim wzroście liczby studentów zagranicznych — zwłaszcza niższej rangi prywatne kolegia — muszą teraz zmienić strategie rekrutacji i wzmocnić zgodność z przepisami, aby nie stracić statusu Wyznaczonej Instytucji Edukacyjnej. Firmy powinny przygotować się na mniejszą dostępność talentów w programach praktyk zawodowych i odpowiednio dostosować swoje programy stażowe.

Zespoły zajmujące się mobilnością międzynarodową powinny pamiętać, że małżonkowie studentów licencjackich objętych limitem zachowają prawo do otwartych zezwoleń na pracę, jednak liczba wniosków i zaległości może wzrosnąć, gdy IRCC przekieruje zasoby. Firmy korzystające z Programu Pozwolenia na Pracę po Studiach jako źródła talentów powinny wcześniej nawiązać kontakt z obiecującymi absolwentami, aby zabezpieczyć pozwolenia na pracę zwolnione z LMIA na konkretnego pracodawcę lub rozważyć opcje nominacji prowincjonalnej.