
Italië heeft zijn meest ambitieuze arbeidsmigratieprogramma tot nu toe gepresenteerd, met een toewijzing van 500.000 werkvisa voor de komende drie jaar. Het programma, gepubliceerd in het Staatsblad op 31 december en officieel gepresenteerd door de ministers van Binnenlandse Zaken en Arbeid op 8 januari, vervangt het eerdere plan van 452.000 visa voor de periode 2023-2025.
Volgens het nieuwe decreet zijn 267.000 vergunningen gereserveerd voor seizoenswerk in de landbouw en toerisme, terwijl 230.550 visa bestemd zijn voor niet-seizoensgebonden werknemers en zelfstandigen in de bouw, logistiek, geavanceerde productie en dienstverlening. Land-specifieke subquota belonen landen die instemmen met de terugname van onregelmatige migranten, waardoor het migratiebeleid beter aansluit bij het buitenlands beleid.
Belangrijke wijzigingen in de naleving zijn onder meer een limiet van drie aanvragen per huishouden voor het inhuren van zorgverleners, om fictieve sponsoring tegen te gaan, strengere anti-botmaatregelen op het immigratieportaal, en een regel dat de verwerkingstijd pas begint zodra een aanvraag gekoppeld is aan een beschikbare quota – dit moet achterstanden verminderen.
Voor multinationals biedt het driejarige plan ongekende mogelijkheden voor personeelsplanning. HR-teams kunnen de aanwervingen spreiden over 2026-2028, in plaats van te moeten haasten tijdens de jaarlijkse aanvraagdagen. Werkgevers moeten nog steeds goedkeuring krijgen van lokale arbeidsbureaus en de loonafspraken in collectieve arbeidsovereenkomsten respecteren; overtredingen kunnen leiden tot opschorting van dossiers of toekomstige quota-verboden.
Bedrijven die geen quota kunnen bemachtigen, kunnen uitwijken naar de EU Blue Card of het digitale nomadenvisum van Italië, maar beide vereisen hogere salarissen. Immigratieadviseurs raden daarom aan om vroegtijdig aanvragen in te dienen zodra het aanvraagvenster voor niet-seizoensgebonden vergunningen op 16 februari opent.
Volgens het nieuwe decreet zijn 267.000 vergunningen gereserveerd voor seizoenswerk in de landbouw en toerisme, terwijl 230.550 visa bestemd zijn voor niet-seizoensgebonden werknemers en zelfstandigen in de bouw, logistiek, geavanceerde productie en dienstverlening. Land-specifieke subquota belonen landen die instemmen met de terugname van onregelmatige migranten, waardoor het migratiebeleid beter aansluit bij het buitenlands beleid.
Belangrijke wijzigingen in de naleving zijn onder meer een limiet van drie aanvragen per huishouden voor het inhuren van zorgverleners, om fictieve sponsoring tegen te gaan, strengere anti-botmaatregelen op het immigratieportaal, en een regel dat de verwerkingstijd pas begint zodra een aanvraag gekoppeld is aan een beschikbare quota – dit moet achterstanden verminderen.
Voor multinationals biedt het driejarige plan ongekende mogelijkheden voor personeelsplanning. HR-teams kunnen de aanwervingen spreiden over 2026-2028, in plaats van te moeten haasten tijdens de jaarlijkse aanvraagdagen. Werkgevers moeten nog steeds goedkeuring krijgen van lokale arbeidsbureaus en de loonafspraken in collectieve arbeidsovereenkomsten respecteren; overtredingen kunnen leiden tot opschorting van dossiers of toekomstige quota-verboden.
Bedrijven die geen quota kunnen bemachtigen, kunnen uitwijken naar de EU Blue Card of het digitale nomadenvisum van Italië, maar beide vereisen hogere salarissen. Immigratieadviseurs raden daarom aan om vroegtijdig aanvragen in te dienen zodra het aanvraagvenster voor niet-seizoensgebonden vergunningen op 16 februari opent.