Nu het Electronic Travel Authorisation (ETA)-systeem wordt ingevoerd, is een onverwachte groep in de problemen gekomen: Britse burgers die reizen met een tweede paspoort. Een gedetailleerde briefing voor de sector, verspreid op 27 februari, benadrukt dat Britse staatsburgers volgens de al lang bestaande bepalingen van de Immigration Act 1971 geen ETA of andere vorm van ‘reisvergunning’ kunnen krijgen. Vanaf 25 februari weigeren luchtvaartmaatschappijen bij de nieuwe pre-departure controles automatisch duale staatsburgers die proberen hun niet-Britse paspoort te gebruiken—tenzij het document een Certificate of Entitlement to the Right of Abode bevat of de reiziger een geldig Brits paspoort kan tonen.
Deze wijziging is geen nieuwe wet, maar het gevolg van volledige technologische handhaving van een oude regel. Luchtvaartmaatschappijen, die hun systemen deze week hebben geüpdatet, melden dat tientallen duale staatsburgers bij het inchecken verrast zijn dat hun gebruikelijke praktijk om bijvoorbeeld met een Canadees of Frans paspoort en een ETA te reizen, nu niet meer mogelijk is. Het Home Office wees verzoeken van parlementsleden en de campagnegroep the3million voor een overgangsperiode af en stelde dat de informatie al maanden op GOV.UK staat. Toch melden immigratieadvocaten dat zij meerdere spoedgevallen hebben behandeld waarbij reizigers op het laatste moment hun vlucht moesten annuleren.
![Britse dubbele nationalen gewaarschuwd: geen ETA, geen toegang zonder geldig Brits paspoort]()
Het verkrijgen van het alternatieve Certificate of Entitlement kost £589 en duurt momenteel tot acht weken—veel te lang voor veel dringende reizen. Als tijdelijke tegemoetkoming heeft het Home Office aan luchtvaartmaatschappijen laten weten dat zij ‘mogelijk’ een verlopen Brits paspoort (uitgegeven in 1989 of later) naast het buitenlandse document kunnen accepteren, mits de persoonsgegevens overeenkomen. Deze beslissing ligt echter bij de commerciële discretie van de luchtvaartmaatschappij en vervangt de wettelijke vereiste niet.
Voor corporate mobiliteitsteams is het advies duidelijk: controleer onmiddellijk welke werknemers met een Brits staatsburgerschap ook een tweede paspoort hebben. Medewerkers die op korte termijn reizen voor werk of familie moeten prioriteit geven aan een versnelde vernieuwing van hun Britse paspoort, ook als ze dit zelden gebruiken, om te voorkomen dat ze vast komen te zitten in het buitenland. Reispolicies moeten voortaan een geldig Brits paspoort als verplichte identificatie vermelden voor elke Britse burger die terugkeert naar het Verenigd Koninkrijk—zonder uitzonderingen.
Op de lange termijn laat deze situatie een belangrijk risico zien van de overgang naar volledig digitale grenscontroles: zodra de handhaving ingaat, kunnen oude gewoonten van de ene op de andere dag tot problemen leiden. Multinationals moeten verborgen uitzonderingen in kaart brengen—zoals dubbele nationaliteit, specifieke regels per vervoerder en timing van visumwisselingen—voordat technologie deze tot onoverkomelijke operationele obstakels maakt.
Deze wijziging is geen nieuwe wet, maar het gevolg van volledige technologische handhaving van een oude regel. Luchtvaartmaatschappijen, die hun systemen deze week hebben geüpdatet, melden dat tientallen duale staatsburgers bij het inchecken verrast zijn dat hun gebruikelijke praktijk om bijvoorbeeld met een Canadees of Frans paspoort en een ETA te reizen, nu niet meer mogelijk is. Het Home Office wees verzoeken van parlementsleden en de campagnegroep the3million voor een overgangsperiode af en stelde dat de informatie al maanden op GOV.UK staat. Toch melden immigratieadvocaten dat zij meerdere spoedgevallen hebben behandeld waarbij reizigers op het laatste moment hun vlucht moesten annuleren.
Het verkrijgen van het alternatieve Certificate of Entitlement kost £589 en duurt momenteel tot acht weken—veel te lang voor veel dringende reizen. Als tijdelijke tegemoetkoming heeft het Home Office aan luchtvaartmaatschappijen laten weten dat zij ‘mogelijk’ een verlopen Brits paspoort (uitgegeven in 1989 of later) naast het buitenlandse document kunnen accepteren, mits de persoonsgegevens overeenkomen. Deze beslissing ligt echter bij de commerciële discretie van de luchtvaartmaatschappij en vervangt de wettelijke vereiste niet.
Voor corporate mobiliteitsteams is het advies duidelijk: controleer onmiddellijk welke werknemers met een Brits staatsburgerschap ook een tweede paspoort hebben. Medewerkers die op korte termijn reizen voor werk of familie moeten prioriteit geven aan een versnelde vernieuwing van hun Britse paspoort, ook als ze dit zelden gebruiken, om te voorkomen dat ze vast komen te zitten in het buitenland. Reispolicies moeten voortaan een geldig Brits paspoort als verplichte identificatie vermelden voor elke Britse burger die terugkeert naar het Verenigd Koninkrijk—zonder uitzonderingen.
Op de lange termijn laat deze situatie een belangrijk risico zien van de overgang naar volledig digitale grenscontroles: zodra de handhaving ingaat, kunnen oude gewoonten van de ene op de andere dag tot problemen leiden. Multinationals moeten verborgen uitzonderingen in kaart brengen—zoals dubbele nationaliteit, specifieke regels per vervoerder en timing van visumwisselingen—voordat technologie deze tot onoverkomelijke operationele obstakels maakt.
