Amerikaanse luchthavens slaakten dinsdag 31 maart 2026 collectief een zucht van verlichting toen de Transportation Security Administration (TSA) bevestigde dat het ziekteverzuim onder beveiligingsmedewerkers was gedaald tot 8,6 procent—een flinke daling ten opzichte van het record van 12,4 procent slechts vier dagen eerder. Deze ommekeer kwam minder dan 24 uur nadat TSA-personeel in het hele land retroactieve betalingen ontving, die president Donald Trump had bevolen via een noodmemo om de operationele gevolgen van de 46 dagen durende sluiting van het Department of Homeland Security (DHS) te beperken.
Zes weken lang hielden ongeveer 50.000 TSA-medewerkers de controleposten open zonder salaris. Velen putten hun spaargeld aan of gebruikten creditcards om huur en boodschappen te betalen; meer dan 500 gaven er uiteindelijk de brui aan. De gevolgen voor zakenreizen waren direct voelbaar: wachtrijen bij de beveiliging van meer dan vier uur bij Houston IAH, Atlanta ATL en Baltimore BWI dwongen luchtvaartmaatschappijen en multinationals om reizigers om te leiden of tijdkritische vergaderingen uit te stellen. CBP- en ICE-agenten werden snel overgeplaatst naar 14 grote luchthavens om een totale chaos in de passagiersstromen te voorkomen.
![TSA-verzuim daalt nu beveiligingsmedewerkers eindelijk betaald worden tijdens DHS-sluiting]()
Luchthavens melden nu bijna normale doorstroming, waarbij Atlanta’s Hartsfield-Jackson—de drukventiel van het systeem—de Spring Break-drukte ongeveer vijf procent boven het volume van 2025 verwerkt. Toch legde deze episode een structurele zwakte bloot: het door vergoedingen gefinancierde model van de TSA is voor slechts 40 procent van het personeel afhankelijk van jaarlijkse begrotingsmiddelen. Elke toekomstige financieringsonderbreking kan het nationale luchtvaartnetwerk, dat dagelijks 2,5 miljoen passagiers en naar schatting 3 miljard dollar aan commerciële activiteiten verwerkt, opnieuw in gevaar brengen.
Managers van zakelijke reizen wordt aangeraden hun medewerkers te informeren over noodplannen die tijdens de sluiting zijn opgesteld—met name over alternatieve routes, inschrijving bij CLEAR en het gebruik van trusted-traveler-lanes in het buitenland. Bedrijven die vertrouwen op “just-in-time” projectuitvoeringen doen er ook goed aan hun verzekeringsdekking voor reisvertragingen te herzien en contractuele marges in werkafspraken in te bouwen.
Tot slot moeten global mobility-teams de onderhandelingen in het Congres over DHS-financiering nauwlettend volgen: wetgevers zullen naar verwachting een Senaatsvoorstel heroverwegen dat een meerjarig Aviation Security Trust Fund wil oprichten om TSA-salarissen te beschermen tegen politieke impasses. Op korte termijn meldt DHS dat ICE-personeel op leenbasis bij TSA blijft totdat het ziekteverzuim weer onder het historische gemiddelde van vijf procent stabiliseert. De organisatie hintte ook dat zij mogelijk wettelijke bevoegdheden wil verkrijgen om gebruikersvergoedingen tijdens toekomstige sluitingen te herbestemmen—iets waar voorstanders van zakenreizen al lang voor pleiten.
Zes weken lang hielden ongeveer 50.000 TSA-medewerkers de controleposten open zonder salaris. Velen putten hun spaargeld aan of gebruikten creditcards om huur en boodschappen te betalen; meer dan 500 gaven er uiteindelijk de brui aan. De gevolgen voor zakenreizen waren direct voelbaar: wachtrijen bij de beveiliging van meer dan vier uur bij Houston IAH, Atlanta ATL en Baltimore BWI dwongen luchtvaartmaatschappijen en multinationals om reizigers om te leiden of tijdkritische vergaderingen uit te stellen. CBP- en ICE-agenten werden snel overgeplaatst naar 14 grote luchthavens om een totale chaos in de passagiersstromen te voorkomen.
Luchthavens melden nu bijna normale doorstroming, waarbij Atlanta’s Hartsfield-Jackson—de drukventiel van het systeem—de Spring Break-drukte ongeveer vijf procent boven het volume van 2025 verwerkt. Toch legde deze episode een structurele zwakte bloot: het door vergoedingen gefinancierde model van de TSA is voor slechts 40 procent van het personeel afhankelijk van jaarlijkse begrotingsmiddelen. Elke toekomstige financieringsonderbreking kan het nationale luchtvaartnetwerk, dat dagelijks 2,5 miljoen passagiers en naar schatting 3 miljard dollar aan commerciële activiteiten verwerkt, opnieuw in gevaar brengen.
Managers van zakelijke reizen wordt aangeraden hun medewerkers te informeren over noodplannen die tijdens de sluiting zijn opgesteld—met name over alternatieve routes, inschrijving bij CLEAR en het gebruik van trusted-traveler-lanes in het buitenland. Bedrijven die vertrouwen op “just-in-time” projectuitvoeringen doen er ook goed aan hun verzekeringsdekking voor reisvertragingen te herzien en contractuele marges in werkafspraken in te bouwen.
Tot slot moeten global mobility-teams de onderhandelingen in het Congres over DHS-financiering nauwlettend volgen: wetgevers zullen naar verwachting een Senaatsvoorstel heroverwegen dat een meerjarig Aviation Security Trust Fund wil oprichten om TSA-salarissen te beschermen tegen politieke impasses. Op korte termijn meldt DHS dat ICE-personeel op leenbasis bij TSA blijft totdat het ziekteverzuim weer onder het historische gemiddelde van vijf procent stabiliseert. De organisatie hintte ook dat zij mogelijk wettelijke bevoegdheden wil verkrijgen om gebruikersvergoedingen tijdens toekomstige sluitingen te herbestemmen—iets waar voorstanders van zakenreizen al lang voor pleiten.
