Vanaf 20 april brengen meer dan 55.000 medewerkers van Canada Post hun stem uit over een voorlopig vijfjarig collectief arbeidscontract. Tegelijkertijd stemmen ze ook over het al dan niet geven van een nieuw stakingsmandaat aan hun vakbond, mocht de overeenkomst worden afgewezen. Volgens The Canadian Press steunt 60 procent van het nationale bestuur van de vakbond het akkoord, maar roept de vakbondsvoorzitter de leden op om ‘nee’ te stemmen. Hij stelt dat het akkoord eerdere loonstijgingen en verbeteringen in arbeidsvoorwaarden, die na een reeks verstorende acties in 2025 waren bereikt, terugdraait.
Waarom zou een arbeidsmobiliteitsprofessional zich druk maken om een poststaking? Omdat Canada Post nog steeds de belangrijkste koerier is voor duizenden paspoorten, permanente verblijfskaarten en werkvergunningen die IRCC wekelijks verstuurt – vooral naar aanvragers buiten de grote steden. Tijdens de roulerende stakingen in 2025 liep de verwerkingstijd voor paspoortvernieuwingen op van de gebruikelijke 20 werkdagen naar meer dan 50, wat werkgevers dwong om overzeese opdrachten uit te stellen en zakenreizigers zonder visumsticker achterliet.
![Staking van Canada Post doet nieuwe staking en vertragingen bij mobiliteitsdocumenten vrezen]()
Onder de huidige wapenstilstand kan er geen staking of lock-out plaatsvinden zolang de ratificatiestemming loopt (tot 30 mei). Maar als de leden het akkoord afwijzen en een staking goedkeuren, kan de actie al half juni beginnen – precies in het hoogseizoen voor zomervakanties. Dit valt ook samen met een piek in de verlenging van permanente verblijfskaarten, gerelateerd aan de immigratiegolf van 2021–22.
Werkgevers kunnen risico’s beperken door:
• Waar mogelijk over te stappen op privékoeriers voor de levering van paspoorten en verblijfskaarten, of te kiezen voor persoonlijke afhaling bij IRCC-kantoren.
• Extra tijd in te bouwen in de planning van uitzendingen – tot acht weken – voor medewerkers die fysieke documenten nodig hebben.
• Vroegtijdig te communiceren met medewerkers die verhuizen over noodplannen, zoals tijdelijke reisdocumenten die bij Service Canada kunnen worden afgehaald.
De kwestie benadrukt ook een bredere uitdaging: de afhankelijkheid van één overheidsbedrijf voor cruciale identiteitsdocumenten, terwijl andere G7-landen hun visumuitgifte grotendeels hebben gedigitaliseerd. Ongeacht de uitkomst van de stemming, doen organisaties er goed aan hun strategie voor documentlevering te herzien voordat de volgende arbeidsconflict de postbussen bereikt.
Waarom zou een arbeidsmobiliteitsprofessional zich druk maken om een poststaking? Omdat Canada Post nog steeds de belangrijkste koerier is voor duizenden paspoorten, permanente verblijfskaarten en werkvergunningen die IRCC wekelijks verstuurt – vooral naar aanvragers buiten de grote steden. Tijdens de roulerende stakingen in 2025 liep de verwerkingstijd voor paspoortvernieuwingen op van de gebruikelijke 20 werkdagen naar meer dan 50, wat werkgevers dwong om overzeese opdrachten uit te stellen en zakenreizigers zonder visumsticker achterliet.
Onder de huidige wapenstilstand kan er geen staking of lock-out plaatsvinden zolang de ratificatiestemming loopt (tot 30 mei). Maar als de leden het akkoord afwijzen en een staking goedkeuren, kan de actie al half juni beginnen – precies in het hoogseizoen voor zomervakanties. Dit valt ook samen met een piek in de verlenging van permanente verblijfskaarten, gerelateerd aan de immigratiegolf van 2021–22.
Werkgevers kunnen risico’s beperken door:
• Waar mogelijk over te stappen op privékoeriers voor de levering van paspoorten en verblijfskaarten, of te kiezen voor persoonlijke afhaling bij IRCC-kantoren.
• Extra tijd in te bouwen in de planning van uitzendingen – tot acht weken – voor medewerkers die fysieke documenten nodig hebben.
• Vroegtijdig te communiceren met medewerkers die verhuizen over noodplannen, zoals tijdelijke reisdocumenten die bij Service Canada kunnen worden afgehaald.
De kwestie benadrukt ook een bredere uitdaging: de afhankelijkheid van één overheidsbedrijf voor cruciale identiteitsdocumenten, terwijl andere G7-landen hun visumuitgifte grotendeels hebben gedigitaliseerd. Ongeacht de uitkomst van de stemming, doen organisaties er goed aan hun strategie voor documentlevering te herzien voordat de volgende arbeidsconflict de postbussen bereikt.
