De stemming van het Europees Parlement op 17 juni over de lang besproken Terugkeerverordening maakt het nieuwe Migratie- en Asielpact van de EU compleet. De verordening verplicht afgewezen asielzoekers om mee te werken met de autoriteiten, staat detentie toe tot maximaal 30 maanden en – het meest controversieel – maakt het lidstaten mogelijk migranten over te brengen naar uitzettingscentra in derde landen. Spanje brak met de andere grote lidstaten en bracht als enige een ondubbelzinnig “nee” uit op Raadniveau. Madrid stelt dat extraterritoriale detentie fundamentele rechten schendt en de EU blootstelt aan dure juridische procedures. In een brief die vorige week aan EU-ambassadeurs werd verspreid, waarschuwde de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken Fernando Sampedro dat “Guantánamo-achtige” faciliteiten het mensenrechtenimago van Europa zouden schaden en logistieke problemen zouden veroorzaken voor de landen aan de frontlinie die al grote opvangcentra huisvesten. Voor werkgevers die personeel verplaatsen onder de EU ICT-, Blue Card- of intra-company zakelijke visa kan de positie van Spanje van groot belang zijn. Als Madrid weigert gebruik te maken van kampen in derde landen, zullen overtijdse opdrachten in Spanje volgens de huidige terugkeerverordeningen binnen het Spaanse grondgebied worden afgehandeld, waardoor het risico dat medewerkers worden overgebracht naar afgelegen centra met minimale consulaire controle beperkt blijft. Multinationals moeten echter rekening houden met uiteenlopende handhaving binnen de EU en langere verwerkingstijden voor verblijfsvergunningen, omdat andere landen middelen herverdelen naar het nieuwe systeem. Immigratieadviseurs wijzen erop dat bedrijven die pan-Europese opdrachten plannen, moeten bijhouden welke jurisdicties de kampen invoeren, hun nalevingsprotocollen voor gedetacheerde werknemers moeten bijwerken en leveranciers in landen – vooral in Noord- en West-Afrika – die worden benaderd om faciliteiten te huisvesten, moeten screenen. Reisteams dienen ook alert te zijn op mogelijke vergeldingsmaatregelen van herkomstlanden die bezwaar maken tegen het terugnemen van hun onderdanen onder het nieuwe visum-sanctiepakket van de EU. Op korte termijn is de afwijzing door Spanje vooral symbolisch; de verordening kan nog steeds van kracht worden zodra nationale parlementen deze ratificeren. Toch positioneert de Spaanse regering zich als het interne EU-tegenwicht tegen harde beleidslijnen en kan dit de operationele invulling van Frontex-terugkeermissies in de Middellandse Zeecorridor beïnvloeden.
Bron: El País
