Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk kondigden op 13 juli in Bern aan dat ze een “gemoderniseerd” vrijhandelsovereenkomst (VHO) hebben afgerond, die de regels voor grensoverschrijdende diensten en zakelijke mobiliteit tussen de twee niet-EU-landen volledig herzien. De tekst – door de Britse Business Secretary Peter Kyle omschreven als “de belangrijkste handelsdeal voor diensten die het VK ooit heeft gesloten” – geeft bedrijven in de financiële sector, life sciences, IT, consultancy en andere kennisintensieve sectoren het recht om personeel tot 90 dagen per jaar zonder werkvisum naar het andere land te sturen. Dit verandert de huidige versnipperde vrijstellingen voor kortdurende zakelijke verblijven in een automatische, wederzijdse regeling die voor iedereen geldt, waardoor de doorlooptijden en juridische kosten voor projectteams, auditors of dealmakers die op korte termijn de oversteek moeten maken drastisch worden verminderd.
Voor langere opdrachten creëert de overeenkomst een vijfjarige route voor intra-bedrijfsoverdracht, waarbij Zwitserlands strenge “economisch belang”-toets en de Britse immigratievereisten voor ‘sponsoring’ komen te vervallen. Multinationals zoals KPMG, Novartis en Credit Suisse – genoemd door de onderhandelaars – kunnen zo talent eenvoudiger roteren tussen Zürich, Londen en regionale hubs met veel minder administratieve rompslomp. Beide regeringen hebben ook beloofd om de e-gates op luchthavens open te stellen voor elkaars burgers en om roamingkosten voor mobiele telefoons af te schaffen, wat aangeeft dat soepele persoonlijke mobiliteit steeds meer onderdeel wordt van het handelsbeleid in de 21e eeuw.
![Zwitserland en Verenigd Koninkrijk sluiten ‘meest ambitieuze’ handelsakkoord voor diensten met 90 dagen visumvrij verblijf]()
Naast visumregelingen verankert de VHO regels voor digitale handel over datastromen en elektronische contracten, biedt het sterke tienjarige bescherming van gereguleerde data voor farmaceutische producten en schept het een kader voor de erkenning van beroepskwalificaties. De Zwitserse voorzitter Guy Parmelin benadrukte de geopolitieke boodschap: twee middelgrote, niet-EU-economieën laten zien dat “openheid protectionisme verslaat” in een tijd van stijgende tarieven wereldwijd.
De juridische afronding moet nog plaatsvinden, maar Bern en Londen mikken op ondertekening vóór eind 2026, zodat de nieuwe mobiliteitsbepalingen begin 2027 in werking kunnen treden. Bedrijven met Brits-Zwitserse activiteiten wordt geadviseerd nu al hun gedetacheerde medewerkers in kaart te brengen en interne beleidsregels voor de 90-dagenregeling voor te bereiden, die buiten Schengen en het Britse Electronic Travel Authorisation-systeem valt. HR- en global-mobility-teams dienen ook sociale zekerheidscoördinatie en loonadministratie te herzien, aangezien de deal de bestaande bilaterale sociale zekerheidsafspraken niet wijzigt.
Indien geratificeerd, wordt deze overeenkomst een voorbeeld voor hoe geavanceerde economieën mobiliteit, digitale handel en intellectuele eigendom kunnen integreren in klassieke handelsakkoorden voor goederen – en het zal de verwachtingen verhogen voor Zwitserlands vastgelopen onderhandelingen met de EU en het Mercosur-blok.
Voor langere opdrachten creëert de overeenkomst een vijfjarige route voor intra-bedrijfsoverdracht, waarbij Zwitserlands strenge “economisch belang”-toets en de Britse immigratievereisten voor ‘sponsoring’ komen te vervallen. Multinationals zoals KPMG, Novartis en Credit Suisse – genoemd door de onderhandelaars – kunnen zo talent eenvoudiger roteren tussen Zürich, Londen en regionale hubs met veel minder administratieve rompslomp. Beide regeringen hebben ook beloofd om de e-gates op luchthavens open te stellen voor elkaars burgers en om roamingkosten voor mobiele telefoons af te schaffen, wat aangeeft dat soepele persoonlijke mobiliteit steeds meer onderdeel wordt van het handelsbeleid in de 21e eeuw.
Naast visumregelingen verankert de VHO regels voor digitale handel over datastromen en elektronische contracten, biedt het sterke tienjarige bescherming van gereguleerde data voor farmaceutische producten en schept het een kader voor de erkenning van beroepskwalificaties. De Zwitserse voorzitter Guy Parmelin benadrukte de geopolitieke boodschap: twee middelgrote, niet-EU-economieën laten zien dat “openheid protectionisme verslaat” in een tijd van stijgende tarieven wereldwijd.
De juridische afronding moet nog plaatsvinden, maar Bern en Londen mikken op ondertekening vóór eind 2026, zodat de nieuwe mobiliteitsbepalingen begin 2027 in werking kunnen treden. Bedrijven met Brits-Zwitserse activiteiten wordt geadviseerd nu al hun gedetacheerde medewerkers in kaart te brengen en interne beleidsregels voor de 90-dagenregeling voor te bereiden, die buiten Schengen en het Britse Electronic Travel Authorisation-systeem valt. HR- en global-mobility-teams dienen ook sociale zekerheidscoördinatie en loonadministratie te herzien, aangezien de deal de bestaande bilaterale sociale zekerheidsafspraken niet wijzigt.
Indien geratificeerd, wordt deze overeenkomst een voorbeeld voor hoe geavanceerde economieën mobiliteit, digitale handel en intellectuele eigendom kunnen integreren in klassieke handelsakkoorden voor goederen – en het zal de verwachtingen verhogen voor Zwitserlands vastgelopen onderhandelingen met de EU en het Mercosur-blok.
Bron: Reuters / SRF
