Het Braziliaanse ministerie van Buitenlandse Zaken (Itamaraty) heeft het Congres laten weten dat alleen het ministerie van Defensie het wettelijke recht heeft om buitenlandse militaire attachés te accepteren of te weigeren, zelfs wanneer de kandidaat onder internationale sancties valt. Deze verduidelijking kwam nadat parlementariërs vroegen waarom Brazilië agrément had verleend aan de Venezolaanse generaal Luis Gerardo Reyes Rivero—die door het Amerikaanse ministerie van Financiën gesanctioneerd is wegens vermeende mensenrechtenschendingen—om als defensieattaché in Brasília te dienen.
In een nota van 31 juli, openbaar gemaakt op 3 augustus, legde Itamaraty uit dat militaire attachés, in tegenstelling tot ambassadeurs, uitsluitend door het Braziliaanse ministerie van Defensie worden beoordeeld. Zodra de krijgsmacht geen bezwaar maakt, geeft het ministerie van Buitenlandse Zaken de beslissing door aan de zendende staat. Volgens het document is er in Brazilië geen precedent om een attaché te weigeren op basis van sancties opgelegd door derde landen. Functionarissen benadrukten dat de internationale praktijk uitgaat van het afwegen van “bilaterale belangen en wederkerigheid”, en niet van unilaterale maatregelen.
Toch wordt de zaak als “atypisch” beschouwd, omdat multilaterale regels, zoals VN-lijsten, in principe een weigering kunnen rechtvaardigen. In de praktijk betekent deze situatie dat sanctielijsten van de VS of de EU niet automatisch leiden tot een verbod voor personen om Brazilië binnen te komen of officiële visa te ontvangen. Bedrijven die afhankelijk zijn van screenings op gesanctioneerde partijen moeten rekening houden met het feit dat Braziliaanse autoriteiten nog steeds diplomatieke, officiële of zelfs gewone visa kunnen afgeven wanneer sancties niet multilateraal zijn.
Compliance-teams dienen Braziliaanse reis- en plaatsingsbeslissingen daarom als een aparte risicofactor te beschouwen, vooral bij het plannen van grensoverschrijdende bijeenkomsten, detacheringen of due-diligence onderzoeken. Voor werkgevers is de belangrijkste les dat achtergrondcontroles die alleen zijn afgestemd op Amerikaanse of EU-beperkingen mogelijk niet voldoende zijn voor activiteiten in Brazilië. Multinationals doen er goed aan hun global-mobilitybeleid bij te werken om rekening te houden met de positie van Brazilië en zich voor te bereiden om personeel te adviseren over mogelijke reputatie- of bankproblemen die kunnen ontstaan, zelfs nadat een Braziliaans visum is verleend.
In een nota van 31 juli, openbaar gemaakt op 3 augustus, legde Itamaraty uit dat militaire attachés, in tegenstelling tot ambassadeurs, uitsluitend door het Braziliaanse ministerie van Defensie worden beoordeeld. Zodra de krijgsmacht geen bezwaar maakt, geeft het ministerie van Buitenlandse Zaken de beslissing door aan de zendende staat. Volgens het document is er in Brazilië geen precedent om een attaché te weigeren op basis van sancties opgelegd door derde landen. Functionarissen benadrukten dat de internationale praktijk uitgaat van het afwegen van “bilaterale belangen en wederkerigheid”, en niet van unilaterale maatregelen.
Toch wordt de zaak als “atypisch” beschouwd, omdat multilaterale regels, zoals VN-lijsten, in principe een weigering kunnen rechtvaardigen. In de praktijk betekent deze situatie dat sanctielijsten van de VS of de EU niet automatisch leiden tot een verbod voor personen om Brazilië binnen te komen of officiële visa te ontvangen. Bedrijven die afhankelijk zijn van screenings op gesanctioneerde partijen moeten rekening houden met het feit dat Braziliaanse autoriteiten nog steeds diplomatieke, officiële of zelfs gewone visa kunnen afgeven wanneer sancties niet multilateraal zijn.
Compliance-teams dienen Braziliaanse reis- en plaatsingsbeslissingen daarom als een aparte risicofactor te beschouwen, vooral bij het plannen van grensoverschrijdende bijeenkomsten, detacheringen of due-diligence onderzoeken. Voor werkgevers is de belangrijkste les dat achtergrondcontroles die alleen zijn afgestemd op Amerikaanse of EU-beperkingen mogelijk niet voldoende zijn voor activiteiten in Brazilië. Multinationals doen er goed aan hun global-mobilitybeleid bij te werken om rekening te houden met de positie van Brazilië en zich voor te bereiden om personeel te adviseren over mogelijke reputatie- of bankproblemen die kunnen ontstaan, zelfs nadat een Braziliaans visum is verleend.
Bron: Veja
