Dziesięcioletnie starania Hiszpanii, by przyciągnąć talenty niezależne od lokalizacji, zaczynają przynosić efekty. Dwa niezależne badania opublikowane 9 stycznia 2026 roku — Global Digital Nomad Visa Index oraz Executive Nomad Index firmy Savills — umieściły Hiszpanię na szczycie swoich rankingów za rok 2025. Global Digital Nomad Visa Index, oceniający 64 kraje według 15 kryteriów, od warunków wizowych i podatków po łączność i jakość życia, przyznał Hiszpanii niemal idealny wynik 99,67. Z kolei Savills wyróżnił Malagę (3. miejsce), Palmę de Mallorca (6.) i Barcelonę (7.) w corocznym zestawieniu dziesięciu najlepszych miast dla nomadów wykonawczych.
Co stoi za tym nagłym wzrostem? Eksperci wskazują na wizę Digital Nomad Visa (DNV), wprowadzoną w ramach hiszpańskiej ustawy Start-up z 2022 roku. Wiza pozwala profesjonalistom spoza UE, którzy zarabiają co najmniej dwukrotność minimalnej pensji — około 2700 euro miesięcznie w 2026 roku — mieszkać i pracować w Hiszpanii przez początkowy okres trzech lat, z możliwością przedłużenia o kolejne trzy lata. Kluczową zaletą jest możliwość skorzystania z tzw. „prawa Beckhama”, które nakłada stały podatek 24% od dochodów uzyskiwanych w Hiszpanii przez sześć lat, zwalniając jednocześnie większość dochodów zagranicznych — rozwiązanie, które niewiele innych krajów może zaoferować.
![Hiszpania uznana za najlepszy kierunek dla cyfrowych nomadów w rankingu na 2025 rok]()
Samorządy lokalne uzupełniły krajowe regulacje, tworząc anglojęzyczne „jednolite punkty obsługi”, dofinansowując szybki internet i rozwijając przestrzenie coworkingowe w miastach drugorzędnych, takich jak Walencja, Bilbao czy Granada. Deweloperzy również dostosowują ofertę: Málaga Tech Park informuje, że 38% nowej podaży mieszkaniowej w 2025 roku skierowano do pracowników zdalnych. Linie lotnicze Iberia i Vueling zwiększyły liczbę połączeń zimowych z amerykańskich centrów technologicznych, stawiając na całoroczne zapotrzebowanie, a nie tylko sezonowe szczyty turystyczne.
Dla pracodawców wzrost popularności Hiszpanii oznacza konieczność dostosowania polityk mobilności. Działy HR są zachęcane do opracowania „przewodników pracy z Hiszpanii”, obejmujących kwestie płac, ryzyka stałej placówki oraz zaświadczeń o ubezpieczeniu społecznym (A1 lub CoC). Firmy, które już delegują pracowników do Hiszpanii na podstawie pozwoleń dla wysoko wykwalifikowanych specjalistów, rozważają wizę DNV jako tańszą alternatywę. Jednak prawnicy ostrzegają, że wnioskodawcy muszą wykazać, iż co najmniej 80% ich dochodów pochodzi od klientów spoza Hiszpanii, a osoby na ich utrzymaniu muszą spełniać odrębne wymogi dotyczące opieki zdrowotnej i edukacji.
Patrząc w przyszłość, Madryt rozważa 50% obniżkę opłat notarialnych za rejestrację pobytu pracowników zdalnych oraz dalsze redukcje składek na ubezpieczenia społeczne dla cyfrowych nomadów. Jeśli zmiany te zostaną zatwierdzone w budżecie na 2026 rok, Hiszpania prawdopodobnie umocni swoją pozycję jako europejski wzorzec dla mobilnych talentów.
Co stoi za tym nagłym wzrostem? Eksperci wskazują na wizę Digital Nomad Visa (DNV), wprowadzoną w ramach hiszpańskiej ustawy Start-up z 2022 roku. Wiza pozwala profesjonalistom spoza UE, którzy zarabiają co najmniej dwukrotność minimalnej pensji — około 2700 euro miesięcznie w 2026 roku — mieszkać i pracować w Hiszpanii przez początkowy okres trzech lat, z możliwością przedłużenia o kolejne trzy lata. Kluczową zaletą jest możliwość skorzystania z tzw. „prawa Beckhama”, które nakłada stały podatek 24% od dochodów uzyskiwanych w Hiszpanii przez sześć lat, zwalniając jednocześnie większość dochodów zagranicznych — rozwiązanie, które niewiele innych krajów może zaoferować.
Samorządy lokalne uzupełniły krajowe regulacje, tworząc anglojęzyczne „jednolite punkty obsługi”, dofinansowując szybki internet i rozwijając przestrzenie coworkingowe w miastach drugorzędnych, takich jak Walencja, Bilbao czy Granada. Deweloperzy również dostosowują ofertę: Málaga Tech Park informuje, że 38% nowej podaży mieszkaniowej w 2025 roku skierowano do pracowników zdalnych. Linie lotnicze Iberia i Vueling zwiększyły liczbę połączeń zimowych z amerykańskich centrów technologicznych, stawiając na całoroczne zapotrzebowanie, a nie tylko sezonowe szczyty turystyczne.
Dla pracodawców wzrost popularności Hiszpanii oznacza konieczność dostosowania polityk mobilności. Działy HR są zachęcane do opracowania „przewodników pracy z Hiszpanii”, obejmujących kwestie płac, ryzyka stałej placówki oraz zaświadczeń o ubezpieczeniu społecznym (A1 lub CoC). Firmy, które już delegują pracowników do Hiszpanii na podstawie pozwoleń dla wysoko wykwalifikowanych specjalistów, rozważają wizę DNV jako tańszą alternatywę. Jednak prawnicy ostrzegają, że wnioskodawcy muszą wykazać, iż co najmniej 80% ich dochodów pochodzi od klientów spoza Hiszpanii, a osoby na ich utrzymaniu muszą spełniać odrębne wymogi dotyczące opieki zdrowotnej i edukacji.
Patrząc w przyszłość, Madryt rozważa 50% obniżkę opłat notarialnych za rejestrację pobytu pracowników zdalnych oraz dalsze redukcje składek na ubezpieczenia społeczne dla cyfrowych nomadów. Jeśli zmiany te zostaną zatwierdzone w budżecie na 2026 rok, Hiszpania prawdopodobnie umocni swoją pozycję jako europejski wzorzec dla mobilnych talentów.
Źródło: Idealista / VisaHQ
