Raport międzypartyjnego Komitetu ds. Spraw Wewnętrznych (HC 1409), opublikowany 20 marca 2026 roku, zaleca, aby wszyscy migranci spędzili w Wielkiej Brytanii co najmniej dziesięć lat, zanim będą mogli ubiegać się o status stałego pobytu (Indefinite Leave to Remain, ILR). To pierwsza szczegółowa analiza rządowego Białego Papieru z grudnia 2025 roku, który proponował zastąpienie automatycznych ścieżek do osiedlenia modelem „zasłużonego osiedlenia”, powiązanym z wkładem ekonomicznym i dobrymi wynikami w przestrzeganiu przepisów.
Według preferowanego przez komitet rozwiązania, obecne pięcioletnie ścieżki do ILR (Skilled Worker, Global Talent, Innovator Founder oraz niektóre drogi rodzinne) zostaną zachowane dla osób już z nich korzystających, ale od 1 stycznia 2027 roku zostaną zamknięte dla nowych wnioskodawców. Migranci przybywający po tej dacie będą musieli przepracować dziesięć lat legalnego pobytu, wykazać dochód na poziomie co najmniej 125% krajowej płacy minimalnej oraz zdać rozszerzony test „Życie w Wielkiej Brytanii i Narodach”.
Pracodawcy zachowają obowiązek prowadzenia dokumentacji w trakcie okresu kwalifikacyjnego, co oznacza wzrost kosztów zgodności dla działów HR w międzynarodowych firmach realizujących długoterminowe delegacje lub programy dla absolwentów w Wielkiej Brytanii. Komitet argumentuje, że wydłużenie minimalnego okresu pobytu zmniejszy rotację, poprawi integrację i zbliży politykę osiedleńczą do standardów innych krajów OECD, takich jak Kanada czy Australia.
![Komisja Parlamentarna zatwierdza 10-letni okres „zasłużonego osiedlenia” jako podstawę do uzyskania nieograniczonego prawa pobytu]()
Jednak ostrzega, że bez równoległych reform — szybszej obsługi w Home Office, przejrzystych cyfrowych rejestrów statusu oraz prostszych zasad zmiany wiz — brytyjskie firmy mogą stracić międzynarodowe talenty w połowie kariery na rzecz konkurencyjnych jurysdykcji. Organizacje biznesowe, w tym CBI i techUK, przekazały posłom, że dziesięcioletni okres oczekiwania może odstraszyć wysoko wykwalifikowanych specjalistów potrzebnych przy dużych projektach infrastrukturalnych i rozwoju firm.
W praktyce menedżerowie ds. mobilności powinni przeanalizować długość delegacji, które obecnie zakładają pięcioletni okres do ILR, uwzględnić dodatkowe budżety na przedłużenia wiz oraz ponownie ocenić systemy motywacyjne dla pracowników. Prawnicy spodziewają się wytycznych przejściowych jeszcze w tym roku, ale zalecają już od trzeciego kwartału 2026 roku informować o możliwych zmianach w listach ofertowych.
Komitet wzywa także ministrów do potwierdzenia, że dzieci urodzone w Wielkiej Brytanii rodzicom posiadającym wizy pracownicze nadal będą korzystać z obecnych zasad obywatelstwa, co jest szczególnie ważne dla rodzin o globalnej mobilności.
W obliczu presji rządu na ograniczenie netto migracji, większość ekspertów spodziewa się, że Home Office zaakceptuje rekomendację dziesięcioletniego okresu, choć ostateczna decyzja prawdopodobnie nie zapadnie przed sezonem jesiennych konferencji partyjnych. Firmy powinny więc planować znacznie dłuższy horyzont osiedlenia, zachowując jednocześnie elastyczność na wypadek złagodzenia polityki po konsultacjach.
Według preferowanego przez komitet rozwiązania, obecne pięcioletnie ścieżki do ILR (Skilled Worker, Global Talent, Innovator Founder oraz niektóre drogi rodzinne) zostaną zachowane dla osób już z nich korzystających, ale od 1 stycznia 2027 roku zostaną zamknięte dla nowych wnioskodawców. Migranci przybywający po tej dacie będą musieli przepracować dziesięć lat legalnego pobytu, wykazać dochód na poziomie co najmniej 125% krajowej płacy minimalnej oraz zdać rozszerzony test „Życie w Wielkiej Brytanii i Narodach”.
Pracodawcy zachowają obowiązek prowadzenia dokumentacji w trakcie okresu kwalifikacyjnego, co oznacza wzrost kosztów zgodności dla działów HR w międzynarodowych firmach realizujących długoterminowe delegacje lub programy dla absolwentów w Wielkiej Brytanii. Komitet argumentuje, że wydłużenie minimalnego okresu pobytu zmniejszy rotację, poprawi integrację i zbliży politykę osiedleńczą do standardów innych krajów OECD, takich jak Kanada czy Australia.
Jednak ostrzega, że bez równoległych reform — szybszej obsługi w Home Office, przejrzystych cyfrowych rejestrów statusu oraz prostszych zasad zmiany wiz — brytyjskie firmy mogą stracić międzynarodowe talenty w połowie kariery na rzecz konkurencyjnych jurysdykcji. Organizacje biznesowe, w tym CBI i techUK, przekazały posłom, że dziesięcioletni okres oczekiwania może odstraszyć wysoko wykwalifikowanych specjalistów potrzebnych przy dużych projektach infrastrukturalnych i rozwoju firm.
W praktyce menedżerowie ds. mobilności powinni przeanalizować długość delegacji, które obecnie zakładają pięcioletni okres do ILR, uwzględnić dodatkowe budżety na przedłużenia wiz oraz ponownie ocenić systemy motywacyjne dla pracowników. Prawnicy spodziewają się wytycznych przejściowych jeszcze w tym roku, ale zalecają już od trzeciego kwartału 2026 roku informować o możliwych zmianach w listach ofertowych.
Komitet wzywa także ministrów do potwierdzenia, że dzieci urodzone w Wielkiej Brytanii rodzicom posiadającym wizy pracownicze nadal będą korzystać z obecnych zasad obywatelstwa, co jest szczególnie ważne dla rodzin o globalnej mobilności.
W obliczu presji rządu na ograniczenie netto migracji, większość ekspertów spodziewa się, że Home Office zaakceptuje rekomendację dziesięcioletniego okresu, choć ostateczna decyzja prawdopodobnie nie zapadnie przed sezonem jesiennych konferencji partyjnych. Firmy powinny więc planować znacznie dłuższy horyzont osiedlenia, zachowując jednocześnie elastyczność na wypadek złagodzenia polityki po konsultacjach.
