Konflikt na Bliskim Wschodzie może kosztować indyjskie linie lotnicze 18 000 crore rupii; liczba turystów przyjezdnych spada o 15-20%

Odbudowa indyjskiego lotnictwa cywilnego i turystyki przyjazdowej — jeszcze kilka miesięcy temu uznawana za sukces po pandemii — napotyka na nowe trudności. Nowe badanie opublikowane w New Delhi wczesnym rankiem 17 kwietnia przez Izbę Handlowo-Przemysłową PHD (PHDCCI) ostrzega, że zmiany tras, odwołania lotów oraz wyższe zużycie paliwa lotniczego spowodowane trwającym konfliktem na Bliskim Wschodzie mogą spowodować utratę blisko 18 000 crore rupii (ok. 2,15 mld USD) przychodów linii lotniczych w tym roku finansowym.

Według raportu, międzynarodowe linie obsługujące Indie musiały wydłużyć czas lotu o 2 do 4 godzin na popularnych trasach do Europy i Ameryki Północnej, po zamknięciu dużych obszarów przestrzeni powietrznej Iranu, Iraku i Jordanii. Dłuższe trasy znacząco podnoszą koszty paliwa — które już stanowią 35-40% wydatków indyjskich przewoźników — zmuszając linie do ograniczania częstotliwości lotów lub podnoszenia cen biletów. Szczególnie narażeni są operatorzy krajowi, którzy korzystają z Zatoki Perskiej do ruchu tranzytowego, rotacji załóg i wykorzystania samolotów, podkreśla izba.



Turystyka również odczuwa skutki. Liczba przyjazdów w pierwszych dwóch tygodniach kwietnia spadła o 15-20% w porównaniu rok do roku, odwracając „V-kształtny” wzrost z 2025 roku, który przekroczył pół miliona pasażerów dziennie w ruchu krajowym. Hotele zgłaszają niższą frekwencję, a sektor restauracyjny odnotował zamknięcie około 10% lokali, co przekłada się na spadek miesięcznych obrotów szacowany na 79 000 crore rupii.

PHDCCI apeluje do decydentów o rozważenie celowanego zwolnienia z podatku na paliwo lotnicze, szybsze zwroty GST dla hoteli oraz intensyfikację działań marketingowych na mniej dotkniętych rynkach źródłowych, takich jak Australia i Azja Południowo-Wschodnia. Linie lotnicze z kolei naciskają na Dyrekcję Generalną Lotnictwa Cywilnego (DGCA) o tymczasowe zwolnienia z ograniczeń nocnych slotów i wydłużenie limitów pracy załóg, aby szerokokadłubowe samoloty mogły pozostać efektywne mimo wydłużonych tras.

Menedżerowie ds. podróży służbowych powinni przygotować się na zmienność cen i rozkładów lotów przynajmniej do końca sezonu letniego. Umowy terminowe na bilety grupowe, elastyczne stawki hotelowe oraz alternatywne huby (np. przez Azję Centralną lub Afrykę) stają się coraz powszechniejszymi praktykami w firmach, które muszą zapewnić niezbędne przemieszczanie pracowników.