Francja zaostrza stanowisko wobec Szwajcarii w sprawie zasiłków dla pracowników transgranicznych

W wystąpieniu w Zgromadzeniu Narodowym Francji 12 maja, minister pracy Jean-Pierre Farandou zapowiedział, że będzie wywierał presję na Berno, aby przyjęło nadchodzące reformy UE, które przeniosą koszty zasiłków dla bezrobotnych pracowników transgranicznych na kraj, w którym pracują, a nie na ten, w którym mieszkają. Sprawa jest kluczowa dla Francji, która co roku wypłaca 860 milionów euro byłym pracownikom granicznym, którzy stracili pracę w Szwajcarii, ale mieszkają we wschodnich regionach od Jury po Alzację. Zgodnie z projektem zmiany rozporządzenia UE 883/2004, popartym w kwietniu przez 21 państw członkowskich, zasiłki dla bezrobotnych finansowałoby państwo zatrudnienia. Ponieważ Szwajcaria nie należy do UE, każda zmiana wymagałaby jej wyraźnej zgody na mocy dwustronnej umowy o swobodnym przepływie osób. Szwajcarski Sekretariat Stanu ds. Gospodarczych (SECO) szacuje, że reforma mogłaby kosztować Konfederację od 600 do 900 milionów franków rocznie — to politycznie wrażliwy wydatek w roku, gdy imigracja i wydatki socjalne dominują na krajowej agendzie. Francja argumentuje, że obecny model jest niesprawiedliwy: około 27 500 francuskich rezydentów, którzy wcześniej pracowali w Szwajcarii, pobiera zasiłki z francuskiego systemu, podczas gdy Szwajcaria zwraca tylko ich część. Berno odpowiada, że już wnosi wkład poprzez transfery podatkowe do regionów przygranicznych i że każda zmiana musi być negocjowana w szerszym kontekście stosunków UE-Szwajcaria (pakiet „Bilaterals III” obecnie rozpatrywany przez parlament). Dla pracodawców, zwłaszcza w sektorach farmaceutycznym, finansowym i przemysłowym wzdłuż korytarzy Jeziora Genewskiego i Bazylei, stawka jest wysoka. Jeśli Szwajcaria będzie musiała finansować ubezpieczenie na wypadek bezrobocia dla pracowników transgranicznych, politycy mogą próbować zrekompensować koszty poprzez zaostrzenie limitów na nowych pracowników z UE, podniesienie składek pracodawców na ubezpieczenie bezrobocia lub wprowadzenie surowszych kontroli nad programami skróconego czasu pracy. Zespoły ds. mobilności międzynarodowej powinny uważnie śledzić trójstronne rozmowy między Komisją Europejską, Paryżem i Bernem, które mają wznowić się w czerwcu. Firmy zatrudniające dużą liczbę francuskich pracowników transgranicznych mogą chcieć oszacować finansowy wpływ wyższych szwajcarskich składek na ubezpieczenia społeczne i przygotować plany komunikacji dla pracowników, którzy mogą w przyszłości doświadczyć zmian w zasadach przyznawania świadczeń.