Jeszcze przed wschodem słońca reporter drogowy informował w niedzielę o zatorach przed tunelem Pfänder (A14) w okolicach Bregencji. O godzinie 04:12 czas oczekiwania na wjazd do 6,7-kilometrowego podwójnego tunelu wynosił 25 minut – i nadal rósł. Tunel Pfänder łączy Niemcy, region Jeziora Bodeńskiego oraz Szwajcarię z zachodnią i południową Austrią i jest uważany za kluczowy element europejskiej sieci tranzytowej. Eksperci wskazują kilka przyczyn chronicznego przeciążenia: ruch wakacyjny w kierunku Szwajcarii i Włoch, dojazdy do pracy między Vorarlbergiem a Bawarią, intensywny transport towarowy oraz kontrole graniczne na pobliskiej autostradzie A96. Choć od 2019 roku odcinek ten jest wolny od opłat winietowych, to właśnie ten atut przyciąga większy ruch. W przypadku korków trudno znaleźć alternatywę: objazd przez B190 prowadzi przez centrum Bregencji i sam jest podatny na zatory. Dla firm logistycznych i usługowych w dolinie Renu każdy postój przed tunelem oznacza opóźnienia w dostawach do Liechtensteinu i środkowej Szwajcarii. Kilka zakładów przemysłowych z Vorarlbergu, w tym dostawca części samochodowych z Dornbirnu, zapowiedziało elastyczne dostosowanie godzin pracy i jazdy ciężarówek, by unikać godzin szczytu. ASFINAG rozważa koordynację nocnych prac budowlanych i planuje remont wschodniej rury tunelu na jesień 2026 roku. Dla podróżujących służbowo Klub Transportowy Austrii (VCÖ) rekomenduje trasę kolejową Lindau–Bregencja–Feldkirch. Osoby korzystające z samochodu powinny według ÖAMTC podróżować możliwie wcześnie rano lub późno wieczorem; warto też sprawdzać połączenia promowe i kolejowe wokół Jeziora Bodeńskiego. Cyfrowe aplikacje do opłat drogowych i informacji o ruchu dostarczają aktualne dane na żywo – to konieczność, by nie utknąć w korytarzu tunelu Pfänder. Obecny szczyt ruchu w okresie Zielonych Świątek pokazuje, że doraźne rozwiązania, takie jak dodatkowe tunele czy zniesienie obowiązku winiet, nie rozwiążą długoterminowego problemu przepustowości. Izba Gospodarcza Vorarlbergu apeluje więc o transgraniczną strategię tranzytową, która w większym stopniu uwzględni transport kolejowy i terminale kombinowane.
Źródło: Reisereporter (RND)
