Francja wydaje szczegółową instrukcję wdrożenia unijnego Paktu o Migracji i Azylu

Na dzień przed wejściem w życie Paktu UE dotyczącego migracji i azylu, francuskie Dyrekcja Generalna ds. Cudzoziemców (DGEF) opublikowała 40-stronicowy okólnik ministerialny (NOR INTV2615721C), który wprowadza istotne zmiany w krajowych procedurach azylowych. Choć Pakt jest bezpośrednio stosowanym prawem, okólnik jest kluczowy, ponieważ precyzuje, jak każda prefektura, punkt graniczny, jednostka policji, sekretariat sądowy i agencja pomocy społecznej mają stosować nowe przepisy na terenie Francji.

Dokument potwierdza, że od 12 czerwca 2026 r. należy pominąć wiele dotychczasowych zapisów Kodeksu wjazdu i pobytu cudzoziemców oraz prawa azylowego (CESEDA), które zostały zastąpione przez dziewięć rozporządzeń UE i jedną dyrektywę. Do najważniejszych zmian operacyjnych należą obowiązkowe badania biometryczne wszystkich osób ubiegających się o azyl od 6. roku życia, nowa przyspieszona procedura, którą trzeba zakończyć w ciągu 12 tygodni, oraz jednolista krajów „bezpiecznych” pochodzenia, która będzie udostępniana innym państwom członkowskim UE.

Dla menedżerów ds. mobilności kluczową zmianą jest tempo działania. Prefektury mają obowiązek wydawać lub odmawiać wydania potwierdzeń (récépissés) w ciągu trzech dni roboczych, a OFPRA musi podjąć wstępną decyzję o ochronie w maksymalnie 10 tygodni w przypadku przyspieszonych spraw. Pracodawcy zatrudniający osoby ze statusem humanitarnym powinni przygotować się na znacznie szybsze, ale też mniej elastyczne terminy oraz zapewnić, że zespoły HR będą mogły szybko reagować na negatywne decyzje lub odwołania.



Okólnik wprowadza także obowiązek powrotu na terytorium kraju dla odrzuconych wnioskodawców, zgodnie z nowym rozporządzeniem UE dotyczącym powrotów. Firmy zatrudniające pracowników na podstawie statusu humanitarnego muszą uwzględnić w budżecie ewentualne koszty podróży i okresy rozłąki, jeśli pracownik zostanie zobowiązany do opuszczenia kraju i będzie musiał ponownie ubiegać się o azyl z zagranicy.

Na koniec, dokument nakazuje policji granicznej korzystanie z systemu wejścia/wyjścia UE (EES) jako głównej bazy danych do kontroli zezwoleń na pobyt, co sygnalizuje głębszą cyfrową integrację między kontrolą imigracyjną a zgodnością z przepisami dotyczącymi mobilności.

W praktyce międzynarodowe firmy powinny zrewidować swoje podręczniki relokacyjne, zaktualizować wewnętrzne umowy SLA z dostawcami usług imigracyjnych oraz ponownie ocenić harmonogramy wdrożeń pracowników przenoszonych do Francji, którzy mogą mieć kontakt z francuskim systemem azylowym – bezpośrednio lub jako członkowie rodzin – w ramach nowego reżimu.