USCIS zmienia kwalifikację zmiany statusu na uznaniową, zmuszając więcej osób ubiegających się o zieloną kartę do pozostania za granicą

U.S. Citizenship and Immigration Services (USCIS) cicho wydała memorandum polityczne, które redefiniuje proces zmiany statusu – umożliwiający wielu cudzoziemcom już przebywającym w USA uzyskanie stałego pobytu (zielonej karty) – jako świadczenie uznaniowe, a nie prawo wynikające z przepisów. Opublikowany 12 czerwca 2026 r. dokument podkreśla, że urzędnicy muszą teraz indywidualnie ocenić, czy przyznanie zmiany statusu „służy interesowi narodowemu”, uwzględniając wszelkie naruszenia imigracyjne, przekroczenia pobytu czy nieautoryzowaną pracę w kontekście czynników humanitarnych lub ekonomicznych.

Dlaczego to ważne: historycznie około połowa nowych legalnych stałych rezydentów uzyskiwała status zmiany pobytu już na terenie USA. W roku fiskalnym 2023 odsetek ten wzrósł do 52%, a trzy czwarte wszystkich zielonych kart przyznanych na podstawie zatrudnienia (146 880 przypadków) zostało rozpatrzonych w kraju. Deklarując, że jest to świadczenie uznaniowe, USCIS zyskuje znacznie większą swobodę w odrzucaniu wniosków – nawet jeśli podstawowa petycja wizowa została zatwierdzona – oraz może wymagać od wnioskodawców rozpoczęcia procesu od nowa w konsulacie USA za granicą. Przyczyny odmowy mogą obejmować wcześniejsze naruszenia statusu, drobne problemy kryminalne czy nawet przerwy w uprawnieniach do pracy.



Wpływ na firmy: korporacje międzynarodowe, które polegają na „dwutorowym” systemie sponsorowania – najpierw tymczasowa wiza pracownicza, a następnie wniosek o zieloną kartę na miejscu – stoją przed nową niepewnością. Pracodawcy mogą być zmuszeni planować przedłużenia zezwoleń na pracę lub kosztowne „podróże wizowe do kraju pochodzenia”, które narażają pracowników na opóźnienia konsularne oraz trzy- lub dziesięcioletnie zakazy ponownego wjazdu. Radcy imigracyjni już doradzają zespołom HR, by przeprowadziły audyt oczekujących wniosków I-485, oznaczyły przypadki z potencjalnym ryzykiem i zaplanowały budżet na ewentualne procedury konsularne.

Praktyczne wskazówki: (1) składać wnioski o zmianę statusu tak wcześnie, jak pozwalają na to daty priorytetowe, zanim pojawią się kolejne restrykcyjne wytyczne; (2) od razu dokumentować pozytywne czynniki uznaniowe – długotrwałe zatrudnienie w USA, posiadanie nieruchomości, więzi społeczne czy względy humanitarne; (3) przygotować strategie awaryjne na wypadek konieczności wyjazdu z kraju w celu uzyskania wizy.

Spodziewane są procesy sądowe, jeśli liczba odmów wzrośnie, ale pomoc ze strony sądów może pojawić się dopiero za kilka miesięcy. W krótkim terminie menedżerowie ds. mobilności powinni informować kierownictwo o prawdopodobieństwie wydłużenia terminów i wzrostu kosztów uzyskania stałego pobytu w USA oraz o konsekwencjach dla planowania delegacji, ścieżek sukcesji i zatrzymania kluczowych zagranicznych talentów.